Verbum

спыта́ць

1. frágen vt; Frágen stéllen [ríchten]; sich erkúndigen (пра што-н. nach D, über A) (зрабіць даведку);

спыта́ць уро́к die Háusaufgabe ábfragen;

2. (патрабаваць адказнасці) fórdern vt (von D) Réchenschaft fórdern, zur Verántwortung zíehen*;

з вас за гэ́та спыта́юць Sie wérden sich dafür zu verántworten háben, sie wérden dafür gerádestehen müssen*с

убіва́ць

1. (заганяць унутр) hinéintreiben* vt;

2. (утрамбаваць) féststampfen аддз. vt; (нагамі тс.) féstterten* аддз. vt;

3. перан. (утлумачваць) klar máchen, verständlich máchen;

◊

убіва́ць у галаву́ што-н. каму-н. j-m etw. éintrichtern; j-m etw. in den Kopf sétzen;

убіва́ць сабе́ ў галаву́ sich (D) etw. in den Kopf sétzen

дар м.

1. (падарунак) Gábe f -, -n; Geschénk n -(e)s, -e; Schénkung f -, -en (юрыд.);

прыне́сці ў дар zum Geschénk máchen;

2. (што дае прырода або плён працы) Gábe f -, -n;

3. (здольнасць, талент) Begábung f -, -en; Gábe f -, -n; Talént n -(e)s, -e;

дар мо́вы [сло́ва] Rédnergabe f -, Rédekunst f -

дзялі́цца

1. (на часткі) sich téilen (на што-н. in A);

2. матэм. téilbar sein ;

чаты́ры дзе́ліцца на два vier ist téilbar durch zwei;

дзялі́цца без аста́тку óhne Rest téilbar sein;

3. (даваць частку другому) téilen vt (з кім-н. mit D);

◊

дзялі́цца ўра́жаннямі з кім-н. j-m séine Éindrücke mítteilen

цаля́ць

1. (трапляць) tréffen* vt;

2. (накіроўваць стрэл, удар) zíelen vi (у што-н. nach D);

цаля́ць са стрэ́льбы das Gewéhr ánlegen;

цаля́ць па кім-н. auf j-n zíelen, auf j-n ánlegen;

3. перан. (намагацца, імкнуцца) (áb)zíelen vi (куды-н. auf A); ándeuten vt, ánspielen vi (auf A) (намякаць)

завалі́цца разм.

1. (упасці за што-н.) hínter etw. (A) fállen* vi (s);

кні́га завалі́лася за ша́фу das Buch ist hínter den Schrank gefállen;

2. (абваліцца) éinstürzen vi (s), éinfallen* vi (s);

3.: разм.

завалі́цца спаць sich schláfen légen; sich aufs Ohr légen;

◊

я́блыкаў там – хоць завалі́ся Äpfel gibt es dort in Méngen

прыпіса́ць, прыпі́сваць

1. (прыбавіць) (hin)zúschreiben* vt, béifügen vt;

2. (зарэгістраваць) registríeren vt, éintragen* vt;

3. (каму-н., што-н.) zúschreiben* vt, zúrechnen vt; j-n für den Úrheber hálten*; etw. (A) für die Úrsache hálten*;

прыпіса́ць каму-н. віну́ j-m die Schuld zúschreiben*; j-m etw. (A) zur Last légen

абліва́цца, аблі́цца

1. (рабіць абліванне) begíeßen* vt (чым-н. mit D), sich übergíeßen*;

2. (перакуліць на сябе што-н.) sich begíeßen* (чым-н. mit D); etwas auf sich verschütten;

◊

абліва́цца сляза́мі bíttere Tränen vergíeßen*;

абліва́цца по́там von Schweiß tríefen*, in Schweiß gebádet sein;

у яе сэ́рца абліва́ецца крывёю das Herz blútet ihr