Verbum

ста́ласць ж. Réife f - (тс. перан.); Solidität f -, Gedíegenheit f - (саліднасць);

атэста́т ста́ласці Réifezeugnis n -ses, -se;

экза́мен на атэста́т ста́ласці Réifeprüfung f -, -en, Abitúr n -s; Maturitä́tsprüfung f, Matúr(um) n -s, Matúra f -

счарні́ць

1. (зрабіць чорным) schwärzen vt, schwarz máchen, verkóhlen vt (агнём);

2. разм., перан. (зняславіць і г. д.) ánschwärzen vt, in Verrúf bríngen*; verléumden vt (паклёпнічаць);

3. разм. (збіць) verprügeln vt; níederknüppeln аддз. vt (дручком)

уго́ртваць кніжн.

1. (заграбаць) zusámmenraffen vt, zusámmenschárren vt; перан. éinheimsen vt; éinstecken vt, éinstreichen* vt;

2. (загортваць у што-н., абгортваць што-н.) éinwickeln vt, éinpacken vt; éinhüllen vt;

уго́ртваць у папе́ру in Papíer éinschlagen* [éinwickeln, éinpacken]

укра́са ж. рэдк.

1. (прадмет упрыгожвання) Schmuck m -(e)s, -e, Schmúckwerk n -(e)s, -e, Verzíerung f -, -en; Zíerde f -, -n (тс. перан.);

2. (гордасць каго-н., чаго-н.) Schönheit f -, -en, Pracht f -

улама́ць разм.

1. (праламаць) dúrchbrechen* vt; éinschlagen* vt, dúrchstoßen* vt (прабіць); dúrchhauen* vt (прасячы дзірку);

2. (адламаць) ábbrechen* vt;

3. перан. (схіліць да чаго-н.) (mit Mühe) überréden vt, (mit Mühe) überzéugen vt, herúmbringen* vt

уліва́ць, улі́ць

1. éingießen* vt; перан. éinflößen vt;

◊

уліва́ць у каго-н. бадзёрасць j-m Mut éinflößen;

2. (дадаць) zúführen vt; éingliedern vt (далучыць, уключыць);

уліва́ць но́выя ка́дры ў прамысло́васць der Industríe néue Káder zúführen

усплы́сці

1. áuftauchen vi (s); an der Óberfläche erschéinen*;

2. перан. áuftauchen vi (s), zum Vórschein kómmen*;

гэ́тае пыта́нне ўсплы́ло́ то́лькі сёння diese Fráge kam erst héute aufs Tapét; diese Fráge wurde erst héute áufgeworfen

шалёны

1. (хворы на шаленства) tóllwütig;

2. перан. rásend, wütend, schäumend [kóchend] vor Wut;

шалёная ху́ткасць rásende Schnélligkeit;

◊

шалёныя гро́шы leicht erwórbenes und vertánes Geld;

шалёныя цэ́ны разм. wáhnsinnige [enórme] Préise;

шалёная го́нка ўзбрае́нняў паліт. fíeberhaftes Wéttrüsten

пост​^I м.

1. (пасада) Pósten m -s, -, Stéllung f -, -en, Amt n -(e)s, Ämter;

міністэ́рскі пост Minísteramt n -(e)s, Minísterposten m -s, -; Minístersessel m -s, -;

займа́ць пост éinen Pósten ínnehaben* аддз. [bekléiden];

2. вайск. Pósten m -s, -, Postíerung f -, -en, Stélle f -, -n; Wáchposten m (вартавы);

назіра́льны пост Beóbachtungsposten m;

расстаўля́ць пасты́ Pósten áufstellen;

стая́ць на пасту́ Pósten stéhen*;

быць заўжды́ на пасту́ перан. ímmer auf dem Pósten sein;

заста́цца на пасту́ перан. auf séinem Pósten áusharren