Verbum

stöbern

1. vi капа́цца, шны́рыць, шука́ць;

in den Büchern ~ капа́цца ў кні́гах

2. vimp:

es stöbert мяце́, ідзе́ снег;

j-n aus dem Bett ~ падня́ць каго́-н. з пасце́лі

verhíndern vt прадухіля́ць (няшчасце); затрыма́ць (каго-н., што-н.); разла́джваць (планы); (an D) зрабі́ць немагчы́мым, перашкаджа́ць (каму-н., у чым-н.);

ich bin díenstlich verhíndert мяне́ затры́мліваюць службо́выя спра́вы

Verzwéiflung f - ро́спач, адча́й;

in [vor, aus] ~ etw. tun* зрабі́ць што-н. у [ад] ро́спачы [з адча́ю];

in ~ kómmen* прыйсці́ ў ро́спач;

j-n zur ~ bríngen* прыво́дзіць каго́-н. у адча́й, даво́дзіць да адча́ю

zérren vt ту́заць, цягну́ць, рваць;

◊

j-n durch den Schmutz [Kot] ~, j-n in den Staub ~ га́ньбіць, знеслаўля́ць каго́-н.;

die Tátsachen an die Öffentlichkeit ~ перадава́ць гало́снасці які́я-н. фа́кты

tréffen*

1. vt

1) папада́ць, трапля́ць (у мэту, y цэль);

das Ziel ~ тра́піць у цэль;

vom Blitz getróffen забі́ты [паражо́ны] мала́нкай;

den ríchtigen Ton ~ папа́сці ў тон;

sich getróffen fühlen адчува́ць сябе́ знява́жаным [абра́жаным]

2) напатка́ць, зда́рыцца (пра няшчасце);

ein Únglück traf ihn яго́ напатка́ла [спасці́гла] няшча́сце

3) сустрака́ць, спатка́ць

4) датыка́цца (каго-н.), закрана́ць (каго-н.); адно́сіцца, ста́віцца (да каго-н., чаго-н.); ты́чыцца, даты́чыцца (каго-н., чаго-н.);

die Bemérkung trifft ihn заўва́га ты́чыцца яго́;

wen trifft die Schuld? хто вінава́ты?

5):

das Bild ist gut getróffen фатагра́фія ве́льмі ўда́лая;

◊

den Nágel auf den Kopf ~ ≅ тра́піць у кро́пку;

éine Entschéidung ~ прыма́ць рашэ́нне;

ein Ábkommen ~ заключа́ць пагадне́нне

2. vi (auf A) натыка́цца; (рапто́ўна) напатка́ць

3. ~, sich

1) сустрака́цца;

wóllen wir uns héute ~ сустрэ́немся сёння

2) здара́цца, надара́цца;

es traf sich so, dass… зда́рылася так, што…

Loch n -(e)s, Löcher

1) дзі́рка, адту́ліна

2) нара́

3) халу́па

4) лу́за (більярда)

5) разм. куту́зка, турма́;

◊

sich (D) ein ~ in den Bauch láchen падарва́ць жываты́ ад сме́ху;

j-m ein ~ in den Bauch frágen заму́чыць каго́-н. пыта́ннямі;

ein ~ in die Luft gúcken глядзе́ць у адну́ кро́пку адсу́тным по́зіркам [по́глядам];

j-m zéigen, wo der Zímmermann das ~ gelássen hat вы́ставіць каго́-н. за дзве́ры, прагна́ць каго́-н.;

auf dem létzten ~ pféifen кана́ць, дахо́дзіць, канча́цца, паміра́ць;

aus éinem ánderen ~ pféifen пець на другі́ лад [мане́р];

ein ~ mit dem ánderen zústopfen плаці́ць стары́я даўгі́ за кошт но́вых

ríchten

1. vt

1) накіро́ўваць; звярта́ць; наво́дзіць;

éine Fráge an j-n ~ звярта́цца да каго́-н. з пыта́ннем;;

etw. geráde ~ выпро́стваць [выраўно́ўваць] што-н.;;

éinen Brief an j-n ~ накірава́ць [адрасава́ць] каму́-н. пісьмо́

2) прыво́дзіць у пара́дак;

ríchte déine Kléider! прывядзі́ сябе́ ў пара́дак!

3) тэх. вывяра́ць, нала́джваць, рыхтава́ць

4) (а)судзі́ць; пакара́ць;

j-n zu Grúnde [zugrúnde] ~ загубі́ць каго́-н.

2. ~, sich

1) кірава́цца (чым-н.), прытры́млівацца (чаго-н.)

2) звярта́цца (да каго-н. – an A)

3) быць накірава́ным;

sich in die Höhe ~ вы́прастацца, уста́ць

4) вайск. раўня́цца;

richt' euch! раўня́йся! (каманда)

5):

sich selbst ~ пако́нчыць з сабо́ю

rúfen*

1. vi крыча́ць, клі́каць;

um Hílfe ~ клі́каць на дапамо́гу;;

das Kind ruft nach der Mútter дзіця́ клі́ча ма́ці;;

sich héiser ~ крыча́ць да хрыпаты́

2. vt

1) запраша́ць, прасі́ць;

zur Órdnung ~ закліка́ць да пара́дку

2) зваць, называ́ць;

j-m bei [mit] séinem Námen ~ зваць [называ́ць] каго́-н. па і́мені;;

éinen Rédner zur Sáche ~ прасі́ць ара́тара не адхіля́цца ад тэ́мы;;

den Arzt ~ (па)клі́каць урача́ [до́ктара];;

j-n zur Hilfe ~ (па)клі́каць каго́-н. на дапамо́гу;;

Sie kómmen wie gerúfen Вы прыйшлі́ дарэ́чы;;

j-n wíeder ins Lében ~ вярну́ць каго́-н. да жыцця́;;

sich (D) etw. ins Gedächtnis ~ вы́клікаць што-н. у па́мяці, успо́мніць што-н.

ánhaben vt

1) насі́ць, мець пры сабе́, быць апрану́тым;

er hátte éinen Mántel an на ім было́ паліто́

2):

(j-m etw.) ~ wóllen злава́ць (на каго-н. за што-н.)

Áusfall m -s, -fälle

1) выпадзе́нне, про́пуск, прасто́й; прарыў

2) вайск. вы́лазка, вы́пад, варо́жае наступле́нне

3) стра́ты

4) вы́нік;

~ der Wáhlen вы́нік вы́бараў

5) (gegen A) вы́пад (супраць каго-н.)