Verbum

spótten vi (über A) насміха́цца, кпіць (з каго-н.); высме́йваць, падыма́ць на смех;

der Gefáhren ~ пагарджа́ць [грэ́баваць] небяспе́кай;

es spóttet áller Beschréibung гэ́та не паддае́цца апіса́нню, гэ́та не́льга апіса́ць

unterstéllen II

1. vt (D)

1) падпарадко́ўваць, паднача́льваць (каго-н. каму-н.)

2) падвярга́ць (што-н.) кантро́лю

3) прыпі́сваць (ілжы́ва) (намер, учынак)

2. ~, sich падпарадко́ўвацца, паднача́львацца (каму-н.)

verrénken vt вы́віхнуць;

damít kann man sich die Zúnge ~ разм. на гэ́тым язы́к зло́міш;

sich (D) nach j-m den Hals ~ разм. усе́ во́чы праглядзе́ць (чакаючы каго-н.)

Vórhaben n -s, - наме́р, заду́ма, прае́кт;

sein ~ áusführen ажыццяві́ць свой наме́р;

j-n von séinem ~ ábbringen* адгавары́ць каго́-н. ад яго́ наме́ру;

von éinem ~ ábstehen* адмо́віцца ад наме́ру

áusgehen* vi (s)

1) выхо́дзіць

2) канча́цца

3) патуха́ць

4) ліня́ць (пра фарбу)

5) выдава́цца, апублікава́цца

6):

auf etw. (A) ~ пуска́цца на што-н., імкну́цца да чаго́-н.;

sein Plan geht daráuf aus… яго́ план разлі́чаны на то́е каб…

7) (von D) выхо́дзіць, пахо́дзіць (ад каго-н., з каго-н.);

der Gedánke geht von ihm aus ду́мка пахо́дзіць ад яго́

háuen*

(impf hieb і háute)

1. vi сячы́, нано́сіць уда́р

2. vt

1) сячы́, прасяка́ць, высяка́ць

2) горн. высяка́ць

3) касі́ць (траву)

4) разм. біць, адлупцава́ць;

j-n krumm und lahm ~ збі́ць каго́-н. на го́ркі я́блык [да паўсме́рці];

j-n zu Bóden ~ збіць каго́-н. з ног

3. ~, sich бі́цца;

◊

das ist wéder geháuen noch gestóchen гэ́та ні то́е, ні сёе

Stráfe f -, -n

1) ка́ра, пакара́нне;

éine ~ über j-n verhängen прысудзі́ць каго́-н. да пакара́ння;

etw. bei ~ verbíeten*, etw. únter ~ stéllen забарані́ць што-н. пад стра́хам пакара́ння

2) штраф;

j-n mit éiner ~ belégen накла́сці штраф на каго́-н.;

éine ~ von… Éuro áussetzen [erlégen] назна́чыць [уне́сці] штраф… е́ўра;

die ~ wird nicht geschénkt штраф не адмяня́ецца

3) спагна́нне;

éine ~ tílgen [löschen] адмяні́ць спагна́нне