blow out

а) задзьму́ць, згасі́ць сьве́чку

Please blow out the candle — Калі́ ла́ска, згасі́ сьве́чку

б) ло́пнуць, трэ́снуць

The worn tire blew out — Зно́шаная шы́на ло́пнула

to blow out one’s brains — пусьці́ць сабе́ ку́лю ў лоб

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Band III n -(e)s, -e уст. су́вязь, по́вязь; ако́вы;

◊

áußer Rand und ~ sein быць не ў сабе́, не по́мнячы сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Féindschaft f -, -en варо́жасць;

sich j-s ~ zúziehen* нажы́ць сабе́ во́рага ў кім-н.;

darúm kéine ~ разм. не ў крыўду ка́жучы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Geníck n -es, -e паты́ліца;

sich (D) ~ bréchen* скруці́ць сабе́ галаву́;

am ~ pácken схапі́ць за каршэ́нь;

ein stéifes ~ háben быць упа́ртым [незгаво́рлівым]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hier adv тут;

~ und da дзе-нідзе́;

von ~ an адсю́ль;

~ behálten* пакіда́ць пры сабе́, не адпуска́ць ад сябе́;

~ bléiben* застава́цца тут

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Hirn n -(e)s, -e (галаўны́) мозг, мазгі́;

sich (D) das ~ nach etw. (D) zermártern [zergrübeln] лама́ць сабе́ галаву́ над чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wund a пара́нены, сцёрты да крыві́;

éine ~e Stélle балю́чае ме́сца;

sich (D) die Füße ~ láufen* наце́рці сабе́ но́гі да крыві́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пан м.

1. (уладальнік маёнтка) Gútsbesitzer m -s, -, Gútsherr m -n, -en;

2. (пры звароце) Herr m -n, -en;

◊

ён сам сабе́ пан er ist sein éigener Herr;

або́ пан, або́ прапа́ў Káiser óder nichts!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пракла́сці

1. (дарогу і г. д.) ánlegen vt, légen vt; báuen vt;

пракла́сці сабе́ даро́гу sich (D) Bahn bréchen*, sich (D) éinen Weg báhnen;

2. (паміж чым-н.) zwíschenlegen vt;

пракла́сці курс den Kurs féstlegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

presume

[prɪˈzu:m]

v.

1) прыма́ць за пэ́ўнае; дапушча́ць, ду́маць, меркава́ць

2) дазваля́ць сабе́, насьме́львацца, адва́жвацца

3) злоўжыва́ць

Don't presume on a person’s good nature by borrowing (from him) every week — Не злоўжыва́й не́чыяй дабрынёю, пазыча́ючы ў яго́ штоты́дня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)