juvenile

[ˈdʒu:vənaɪl]

1.

adj.

малады́, юна́цкі, малале́тні

juvenile delinquent — малале́тні злачы́нец, малале́тняя злачы́нка

juvenile books — кні́гі для мо́ладзі

2.

n.

юна́к -а́ m., юна́чка f., падле́так -ка m.

•

- juvenile court

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sprig

[sprɪg]

n.

1) па́растак, ато́жылак -ка m., галі́нка f.

2) арна́мэнт або́ ўзо́р у вы́глядзе галі́нкі

3) малады́ чалаве́к; юна́к -а́ m., падле́так -ка m.

4) ато́жылак, нашча́дак -ка m. (жартаўлі́ва)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

youth

[ju:Ө]

n.

1) маладо́сьць f., юна́цтва n.

2) дзяцю́к, юна́к -а́ m.

3) мо́ладзь f.

4) Figur. пе́ршая ста́дыя, зара́ f.

during the youth of this country — на зары́ разьвіцьця́ гэ́тай краі́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

adolescent

[,ædəˈlesənt]

1.

adj.

1) юна́цкі; дзяво́чы

adolescent friendship — сябро́ўства зь юна́цкіх часо́ў

2) недасьпе́лы

He behaves like an adolescent — Ён паво́дзіць сябе́ як хлапчу́к

2.

n.

юна́к -а́ m., юна́чка f.; падле́так -ка m. & f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

réifen I

1. vi (s, h)

1) спець, выспява́ць;

ein Gedánke reift zur Klárheit ду́мка набыва́е я́снасць

2) стале́ць;

der Júnge reift zum Mann юна́к стано́віцца мужчы́нам

2. vt спрыя́ць выспява́нню (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)