Verbum

ádlig, ádelig a

1) двара́нскі; шляхе́цкі

2) высакаро́дны, шляхе́тны

nóbel a

1) шляхе́тны, высакаро́дны

2) шчо́дры;

◊

~ geht die Welt zugrúnde [zu Grúnde], ~ muss die Welt zugrúnde [zu Grúnde] géhen* ≅ гуля́ць – дык гуля́ць

vórnehm a

1) зна́тны, арыстакраты́чны, шляхе́тны

2) ва́жны;

~ tun* задзіра́ць нос

3) высакаро́дны (пра думкі);

die ~ste Pflicht вышэ́йшы доўг