Séitengewehr n -s, -e

1) штых, штык;

das ~ áufpflanzen прымкну́ць штык;

das ~ an Ort bríngen* адамкну́ць штык

2) хало́дная збро́я на партупе́і

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

заві́ўка ж.

1. (дзеянне) Wéllen n -s; Ondulíerung f -, -en;

2. (прычоска):

хало́дная заві́ўка Wásserwelle f -, -n;

гара́чая заві́ўка Héißwelle f;

хімі́чная заві́ўка Káltwelle f;

шасціме́сячная заві́ўка Dáuerwelle f;

зрабі́ць сабе́ заві́ўку sich ondulíeren (lássen* – у цырульніка)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Stahl m -s, Stähle і -e

1) сталь;

róstfreier [nicht róstender] ~ нержаве́ючая сталь

2) була́т, хало́дная збро́я;

Nérven von ~ стальны́я [жале́зныя] не́рвы;

ein Mann von ~ (und Éisen) чалаве́к жале́знай во́лі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

заку́ска ж.

1. Ímbiss m -es, -e; Gábelfrühstück n -(e)s, -e;

2. (перад ядой) Vórspeise f -, -n, Vórgericht n -(e)s, -e;

хало́дная заку́ска kálter Áufschnitt, kálte Plátte, kálte Vórspeise;

на заку́ску als Vórspeise (перад ядой); als Náchspeise (пасля яды, выпіўкі);

◊

на заку́ску zu gúter Letzt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Plátte f -, -n

1) падно́с, спо́дак; блю́да, тале́рка;

kálte ~ хало́дная заку́ска

2) пласці́нка

3) тэх. пліта́; пласці́на; ліст

4) разм. лы́сіна

5) геагр. плато́

6) камп. дыск;

die ~ formatíeren размяча́ць дыск

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

збро́я ж.

1. Wáffe f -, -n;

звыча́йная збро́я konventionélle [-vɛn-] [hérkömmliche] Wáffe;

а́тамная збро́я Atómwaffe f;

я́дзерная збро́я Kérnwaffe f;

хало́дная збро́я Stich- und Híebwaffe f, blánke Wáffe;

бра́цца за збро́ю zu den Wáffen gréifen*;

трыма́ць збро́ю нагато́ве die Wáffe éinsatzbereit hálten*;

пуска́ць збро́ю ў ход von der Wáffe Gebráuch máchen;

бра́згаць збро́яй mit dem Säbel rásseln;

скла́сці збро́ю die Wáffen strécken [níederlegen];

закліка́ць да збро́і zu den Wáffen rúfen*;

тава́рыш па збро́і Wáffenbruder m -s, -brüder; Wáffengefährte m -n, -n;

2. (сродак) Wáffe f, Míttel n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

cold

[koʊld]

1.

adj.

1) хало́дны; сьцюдзёны

I am cold — Мне хало́дна

This coffee is cold — Гэ́тая ка́ва хало́дная

to get cold — астыва́ць

to get colder — халадне́ць

2) хало́дны, нячу́лы, беспачуцьцёвы

a cold greeting — хало́днае прывіта́ньне

3) абыя́кавы, без запа́лу

a cold nature — абыя́кавая нату́ра

4) бесстаро́нны, аб’екты́ўны

5) слабы́, кво́лы

cold comfort — слаба́я ўце́ха

cold scent of the fox — ледзь чу́тны лісі́ны пах

6) хало́дны (пра ко́лер)

2.

n.

1) хо́лад -у m., сьцю́жа f.; стынь f.

2) засту́да f.; ка́тар -у m.

•

- catch cold

- in cold blood

- in the cold

- pour cold water on

- throw cold water on

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wave

[weɪv]

1.

n.

1) хва́ля f.

2) Phys. хва́ля, вібра́цыя f.

3) Figur. хва́ля f., наплы́ў -ву m.

a wave of enthusiasm — хва́ля ўзды́му

a cold wave — хало́дная хва́ля, хва́ля хало́днага паве́тра

4) маха́ньне n.

a wave of the hand — маха́ньне, знак руко́ю

5) ку́дзер -а ло́кан -а m.

2.

v.i.

1) хвалява́цца, калыха́цца

The reeds waved in the breeze — чаро́т хвалява́ўся ад паве́ваў ве́трыку

2) кучара́віцца

Her hair waves naturally — Ейныя валасы́ натура́льна кучара́выя

3.

v.t.

1) накру́чваць, завіва́ць

to wave hair — заві́ць валасы́

2) махаць, дава́ць знак (руко́ю)

to wave a car to halt — спыні́ць а́ўта ма́хам рукі

to wave a good-by — маха́ць руко́ю на разьвіта́ньне

She waved him away — Яна́ адпра́віла яго́ ма́хам рукі́

3) пагража́льна маха́ць

He waved the stick at them — Ён пагразі́ў ім кі́ем

•

- make waves

- wave aside

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Wáffe f -, -n

1) збро́я, узбрае́нне;

blánke ~ хало́дная збро́я;

~n an Bord карабе́льная збро́я;

atomáre ~n а́тамная збро́я;

automátische ~n аўтаматы́чная збро́я;

hérkömmliche [konventionélle] ~n звыча́йная збро́я;

nukleáre [thermonukleáre] ~n я́дзерная [тэрмая́дзерная] збро́я;

schwére ~n ця́жкая (пяхо́тная) збро́я;

~n und Gerät вайск. баява́я тэ́хніка;

~ mit éingraviertem Námenszug імянна́я збро́я;

~n führen змага́цца (са збро́яй у рука́х);

die ~n strécken [níederlegen] скла́сці збро́ю, зда́цца, капітулі́раваць капітулява́ць;

mit den ~n klírren бра́згаць збро́яй;

únter die ~n tréten* стаць пад ружжо́;

von der ~ Gebráuch máchen пусці́ць у ход [прымяні́ць] збро́ю;

von den ~n stárrend ≅ узбро́ены да зубо́ў;

zu den ~n gréifen* хапа́цца за збро́ю, падня́ць збро́ю;

die ~ aus der Hand schlágen* абяззбро́іць каго́-н., вы́біць збро́ю з рук у каго́-н.;

die ~ gégen sich (A) selbst kéhren [wénden*] пако́нчыць з сабо́ю, павярну́ць збро́ю супро́ць само́га сябе́

2) перан. збро́я;

die géistige ~ ідэалагі́чная зброя

3) род во́йскаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)