Verbum

áufblähen

1. vt надзіма́ць, раздзіма́ць; узніма́ць (цэны)

2. ~, sich

1) раздзіма́цца; пу́хнуць

2) фанабэ́рыцца

erhöhen

1. vt

1) па(д)выша́ць, павялі́чваць

2) (ве́льмі, залі́шне) узніма́ць, узно́сіць

2. ∼, sich павыша́цца, павялі́чвацца

blähen

1. vt пу́чыць, узніма́ць, надзіма́ць, раздзіма́ць

2. ~, sich

1) надзіма́цца, пу́чыцца

2) разм. ва́жнічаць, фанабэ́рыцца, задава́цца

überhö́hen vt

1) узвыша́цца (над чым-н.), панава́ць (над мясцовасцю)

2) празме́рна павыша́ць [павялі́чваць]; узніма́ць, наганя́ць (цэны); надбудо́ўваць (плаціну)

áufpflanzen

1. vt

1) узніма́ць (сцяг)

2) прымыка́ць (штык)

2. ~, sich (vor j-m) бесцырымо́нна стаць (перад кім-н.)

tätlich

1. a:

éine ~e Beléidigung зневажа́нне ўчы́нкам;

gégen j-n ~ wérden зневажа́ць каго́-н. учы́нкам, узніма́ць руку́ на каго́-н.

2. adv дзе́яннем, спра́вай

áufwerfen* vt

1) адчыня́ць (рэзка), расчыня́ць

2) капа́ць (яму)

3) насыпа́ць (земляное ўзвышэнне)

4) ускі́дваць (галаву)

5) кі́даць уве́рх, накі́дваць

6) узніма́ць, закрана́ць (пытанне);

◊

viel Staub ~ узня́ць вэ́рхал

Hímmel m -s, - не́ба, небасхі́л;

am ~ на не́бе;

únter fréiem ~ пад адкры́тым не́бам;

j-n in den ~ hében* узніма́ць каго́-н. да не́ба;

das kam wie der Blitz aus héiterem ~ гэ́та было́ як гром з я́снага не́ба;

um ~s wíllen! Бо́гам прашу́ [про́сім]!;

du líeber ~! Бо́жа мой!;

weiß der ~! аднаму́ Бо́гу вядо́ма!

Fráge f -, -n

1) пыта́нне;

etw. in ~ stéllen сумнява́цца ў чым-н.;

das kommt nicht in ~ пра гэ́та не мо́жа быць і гаво́ркі;

es steht noch in ~ гэ́та яшчэ́ няпэўна;

éine ~ an j-n stéllen [ríchten] задава́ць [ста́віць] пыта́нне каму́-н.

2) пыта́нне, прадме́т абмеркава́ння, прабле́ма;

éine ~ ánregen [áufwerfen*, ánschneiden*] узніма́ць [узня́ць] пыта́нне;

zur ~ stéhen* стая́ць на пара́дку дня

3):

péinliche ~ непрые́мнае пыта́нне