Verbum

knállen

1. vi ля́скаць (пугай); ля́паць, бра́згаць (дзвярыма); трашча́ць;

Schüsse ~ трашча́ць стрэ́лы [вы́стралы];

mit den Ábsätzen ~ шчо́ўкаць абца́самі

2. vt разм. прыстрэ́ліць;

j-m éine ~ даць апляву́ху каму́-н.; усадзі́ць каму́-н. ку́лю ў лоб;

etw. in die Luft ~ узарва́ць што-н.

rásseln vi грыме́ць, звіне́ць, трашча́ць;

mit dem Säbel [mit den Wáffen] ~ бра́згаць збро́яй;

er ist durch Exámen gerásselt ён (з трэ́скам) правалі́ўся на экза́мене

knácken vt

1. лу́скаць, гры́зці (арэхі);

hárte Nüsse ~ раша́ць ця́жкую зада́чу;

éinen Géldschrank ~ разм. узлама́ць сейф

2. vi трашча́ць, хрусце́ць;

mit den Fíngern ~ пстры́каць па́льцамі

schnáttern vi

1) гагата́ць (пра гусей), кра́каць (пра качак);

er schnáttert vor Kälte у яго́ зуб на зуб не папада́е ад хо́ладу

2) разм. трашча́ць, балбата́ць, бала́каць

prásseln vi

1) трашча́ць, патрэ́скваць;

das Féuer prásselte im Ófen дро́вы патрэ́сквалі ў пе́чы

2) па́даць з шу́мам;

der Régen prásselt auf das Dach дождж бубні́ць па да́ху [страсе́]