Verbum

thrash

[Өræʃ]

1.

v.t.

1) біць, сьцяба́ць бізуно́м; паганя́ць пу́гай (каня́); лупі́ць, лупцаваць

The man thrashed the boy for stealing the apples — чалаве́к лупцава́ў хлапца́ за то́е, што ён краў я́блыкі

2) малаці́ць (збо́жжа)

2.

v.i.

1) бі́цца, кі́дацца

thrash about — кі́дацца з бо́ку на бо́к

2) бі́цца

а) біць адзі́н аднаго́

б) удара́цца, сту́кацца

branches thrashing against a window — галі́ны б’ю́цца аб шы́бу

3) малаці́ць збо́жжа

•

- thrash out

- thrash over

pound

I [paʊnd]

n., pl. pounds or (esp. coll.) pound

1) фунт -а m. (адзі́нка вагі́)

2) фунт -а m. (грашо́вая адзі́нка)

II [paʊnd]

1.

v.

1) мо́цна сту́кацца, калаці́ць (напр. у дзьве́ры)

2) калаці́цца (пра сэ́рца)

3) таўчы́ (на мя́згу ці парашо́к)

4) ця́жка ісьці́; бе́гчы, тупаце́ць

2.

n.

1) біцьцё n.

2) мо́цны ўда́р

III [paʊnd]

n.

1) ме́сца трыма́ньня бяздо́мнай жывёлы

2) заго́н -у m. (для жывёлы)

3) informal турма́ f.

slam

I [slæm]

1.

(-mm-), v.t.

1) ля́паць, гру́каць, бра́згаць

to slam the door — бра́знуць дзьвяры́ма

2) informal разно́сіць, мо́цна крытыкава́ць

2.

v.i.

1) бра́згаць

The door slammed — Дзьве́ры бра́знулі

2) мо́цна сутыка́цца, сту́кацца

3.

n.

1)

а) ля́паньне, гру́каньне, бра́зганьне, пля́сканьне n.

б) гру́кат, бра́згат -у m.

John threw his books down with a slam — Янка шпурну́ў свае́ кні́гі з гру́катам

2) мо́цны ўдар

3) informal зьнішча́льная кры́тыка

II [slæm]

n.

(у ка́ртах) шлем -у m.