Schlag V m -(e)s, Schläge

1) склад, род (людзей); мане́р (пра людзей адмоўнага тыпу);

vom álten ~ старо́га га́рту;

die béiden sind vom gléichen ~ яны́ аднаго́ по́ля я́гады

2) паро́да (жывёл)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

run across

а) натра́піць, нечака́на сустрэ́ць

I ran across an old friend in the city yesterday — Я нечака́на сустрэ́ў старо́га ся́бру ўчо́ра ў го́радзе

б) дахо́дзіць, даво́дзіць

His ideas didn’t come across to the students — Яго́ныя ду́мкі не дайшлі́ да студэ́нтаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tour

[tʊr]

1.

v.

1) падаро́жнічаць

Last year they toured Europe — Ле́тась яны́ падаро́жнічалі па Эўро́пе

2) рабіць турнэ́

3) агляда́ць

to tour the museum — агле́дзець музэ́й

2.

n.

1) падаро́жжа n

2) агле́дзіны pl.

a tour of the old city — агле́дзіны старо́га го́раду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Korn I n -(e)s, Körner

1) зярня́тка

2) pl -e збо́жжа, хлеб

3) крупі́нка, дро́бка;

éinige Körner Salz не́калькі дро́бак со́лі

4) pl -e вайск. му́шка;

j-n aufs ~ néhmen* узя́ць каго́-н. на му́шку (тс. перан.);

◊

von échtem Schrott und ~ старо́га га́рту;

die Flínte ins ~ wérfen* пасава́ць пе́рад ця́жкасцямі;

kein ~ óhne Spreu ≅ і на со́нцы ёсць пля́мы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

узро́ст м. Álter n -s, -, Lébensalter n; Áltersstufe f -, -n;

грані́чны (крайні) узро́ст Áltersgrénze f -, -n; Höchstalter n;

шко́льны ўзро́ст Schúlalter n;

дашко́льны ўзро́ст Vórschulalter n;

перахо́дны ўзро́ст Wéchseljahre pl;

сярэ́дні ўзро́ст Dúrchschnitts¦alter n;

пенсі́йны ўзро́ст Réntenalter n;

стары́ (старэчы) узро́ст Gréisenalter n, hóhes Álter;

прызыўны́ ўзро́ст вайск. Éinberufungsalter n;

у ста́лым узро́сце bei Jáhren, in fórtgeschrittenem Álter;

чалаве́к старо́га ўзро́сту ein hóchbetagter [hóchbejahrter] Mensch;

чалаве́к ста́лага ўзро́сту ein älterer [bejáhrter] Mensch;

аднаго́ ўзро́сту gléichalt(e)rig;

усі́х узро́стаў áller Áltersstufen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

chance

[tʃæns]

1.

n.

1) наго́да f., шанс, ша́нец -цу m.

it’s his last chance — Гэ́та яго́ны апо́шні ша́нец

2) магчы́масьць, праўдападо́бнасьць f.

3) лёс -у m., уда́ча f., шча́сьце n.

4) здарэ́ньне n., вы́падак -ку m.

5) ры́зыка f., аза́рт -у m.

to take a chance — рызыкава́ць

2.

v.

1) зда́рыцца выпадко́ва

I chanced to meet an old friend today — Я выпадко́ва спатка́ў сёньня старо́га ся́бру

2) выпадко́ва даве́дацца

He chanced to know — Ён выпадко́ва даве́даўся

3.

adj.

выпадко́вы

a chance visit — выпадко́вы візы́т

•

- by chance

- chance upon

- on the chance

- stand a chance

- the chances are

- the main chance

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)