trímmen

1. vt

1) размяшча́ць груз (на судне)

2) ав. выраўно́ўваць; збалансава́ць

3) радыё настро́йваць

4) стры́гчы (сабаку)

2. ~, sich займа́цца лячэ́бна-аздараўле́нчай гімна́стыкай (на снарадах)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

key

[ki:]

1.

n., pl. keys

1) ключ -а́ m.

2) разьвя́зь f., разьвя́зка f. (пыта́ньня, прабле́мы)

3) кля́віш -а m., кля́віша f

4) Mus. ключ -а́ m., тана́льнасьць f.

2.

adj.

ве́льмі ва́жны, ключавы́

key industries — вяду́чыя галі́ны прамысло́васьці

3.

v.t.

1) настро́йваць, нала́джваць (музы́чныя інструмэ́нты)

2) замыка́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bias

[ˈbaɪəs]

1.

n., pl. -ases

1) пахі́лая або́ ўско́сная лі́нія

cut on the bias — рэ́заць наўко́с або́ наўско́с

2) настро́енасьць або́ перакана́насьць за́гадзя; прадузя́тасьць f.

2.

v.t.

бла́га ўплыва́ць, настро́йваць су́праць

3.

adj.

уко́сны, уско́сны

bias band — уко́сная пало́ска

4.

adv.

1) наўско́с, па дыягана́лі

2) ко́са; няпра́вільна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

узбуджа́ць, узбудзі́ць

1. (выклікаць) errégen vt, ánregen vt, hervórrufen* vt, réizen vt;

узбуджа́ць падазрэ́нне Verdácht errégen [hervórrufen*];

2. (настройваць каго-н. супраць чаго-н.) áufreizen vt; áufstacheln vt; áufwiegeln vt (падбухторваць);

3. (прывесці ў стан нервовага пад’ёму) áufstacheln vt, áufpeitschen vt;

узбуджа́ць не́рвы die Nérven réizen;

узбуджа́ць хада́йніцтва ein Gesúch éinreichen;

узбуджа́ць зыск [іск, спра́ву] юрыд. éinen Prozéss ánstrengen, ein Verfáhren [éine Kláge] éinleiten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Stímmung f -, -en

1) настро́й, гумо́р;

(in) gúter [schléchter] ~ sein быць у гумо́ры, быць у до́брым [ке́пскім] настро́і;

~ für [gégen] j-n., etw. máchen настро́йваць за [су́праць] каго́-н., чаго́-н.;

die öffentliche ~ грама́дская ду́мка

2) настро́йка (музыкальнага інструмента)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stímmen II vt настро́йваць (музыкальны інструмент);

j-n günstig für etw. (A) ~ схілі́ць каго́-н. на кары́сць чаго́-н.;

er ist gut [schlecht] gestímmt ён у до́брым [дрэ́нным] настро́і;

j-n zur Fréude ~ настро́іць каго́-н. на вясёлы лад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tune

[tu:n]

1.

n.

1) маты́ў -ву m., мэлёдыя f.

2) тон, лад -у m.

He can’t sing in tune — Ён ня мо́жа пяя́ць у тон

3) тон -у m., мане́ра f.

He’ll soon change his tune — Ён ху́тка зьме́ніць свой то́н

4) лад -у m., сула́дзьдзе n.

in or out of tune — у зго́дзе або́ ў нязго́дзе з кім

5) лад -у m.

to sing a different tune — пяя́ць на і́ншы лад

2.

v.t.

1) інтанава́ць

2) настро́йваць, ла́дзіць

A man is tuning the piano — Ма́йстра настро́йвае піяні́на

3) сьпява́ць у тон

•

- tune in

- tune up

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)