Verbum

упрасі́ць durch Bítten bewégen*, zu etw. (D) bríngen*;

ён упрасі́ў яе́ напіса́ць апо́шняе пісьмо́ er hat sie bewógen [dázu gebrácht], den létzten Brief zu schréiben

нама́заць

1. beschmíeren vt; bestréichen* vt; (націраць) éinreiben*;

2. разм.:

нама́заць гу́бы sich (D) die Líppen schmínken;

3. разм. (неахайна напісаць, намаляваць) schmíeren vt

накі́даць

1. (колькасць чаго-н.) voll wérfen* vt; (in gróßer Ménge) hínwerfen* [hínschleudern];

2. (намаляваць, напісаць і г. д.) hínschmieren vt; hínschreiben* vt;

3. hínmalen vt; entwérfen* vt, skizzíeren vt (зрабіць накід)

партрэ́т м. Porträt [-trɛ:-] n -s, -s; Bíldnis n -ses, -se, Bild n -(e)s, -er;

партрэ́т але́ем ein Bild in Öl;

жывы́ партрэ́т ein lébensechtes [natúrgetreues] Bild;

напіса́ць чый-н. партрэ́т j-n málen, j-n porträtíeren;

партрэ́т ва ўве́сь рост Bíldnis in vóller Größe

дапіса́ць, дапі́сваць

1. (скончыць пісаць) zu Énde schréiben*, fértig schréiben*; fértig málen (малюнак);

2. (напісаць да якога-н месца) schreiben* vt (bis A);

3. (дадаць да напісанага) zúsätzlich schréiben* (zu etw. D), hinzúschreiben* аддз. vt; ergänzen vt;

4. (занесці ў спіс) in die Líste [in das Verzéichnis] éintragen* [áufnehmen*]

вы́пісаць, выпі́сваць

1. (спісаць адкуль-н.) heráusschreiben* vt; Áuszüge máchen;

2. (старанна напісаць) málen vt, sórgfältig áusschreiben* vt;

3. (замовіць) bestéllen vt, bezíehen* vt;

вы́пісаць газе́ту die Zéitung abonníeren [abonníert háben];

4. (выклікаць пісьмом) schríftlich [bríeflich] éinladen* [hérbestellen];

5. (выключыць са спісаў) (aus der Líste) stréichen*;

вы́пісаць з дамаво́й кні́гі ábmelden vt; aus dem Háusbuch áustragen*;

вы́пісаць каго-н з бальні́цы j-n gesúndschreiben*; aus dem Kránkenhaus entlássen*;

6. (дакумент) áusstellen vt

узя́цца

1.:

узя́цца за ру́кі einánder [sich] an den Händen fássen;

2. (абавязацца) übernéhmen* vt, auf sich néhmen*;

узя́цца напіса́ць арты́кул sich verpflíchten, éinen Artíkel zu schréiben;

3. (прыступіць) an éine Árbeit [Beschäftigung] géhen*;

я ўзя́ўся за пра́цу ich machte mich [ging] an die Árbeit, ich ging ans Werk;

узя́цца за спра́ву ins Zeug géhen*;

узя́цца за спра́ву іна́чай éine Sáche ánders ánpacken [ángreifen*];

◊

адку́ль у іх гэ́та ўзяло́ся wo háben sie das her?;

узя́цца за ро́зум разм. zur Besínnung kómmen*;

узя́цца за каго-н. разм. sich (D) j-n vórnehmen*;

адку́ль ні вазьмі́ся plötzlich, von úngefähr, únerwartet

вы́весці

1. heráusführen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); hináusführen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); wégführen vt (адвесці);

вы́весці во́йскі die Trúppen ábziehen* [zurückziehen*];

вы́весці карабе́ль на арбі́ту das Ráumschiff auf die Bahn bríngen*;

вы́весці з прэзі́дыума aus dem Präsídium áusschließen*;

2. (плямы) entférnen vt, heráusmachen vt;

3. (выкараніць) beséitigen vt; áusmerzen vt; áusrotten vt; vertílgen vt;

4. (зрабіць вывад) éinen Schluss zíehen*, fólgern vt, vi schlússfolgern неаддз. vt, vi; schlíeßen* vt, vi (заключыць); матэм. ábleiten vt, hérleiten vt;

вы́весці агу́льную адзна́ку éine Gesámtnote ermítteln;

5. (вырасціць) züchten vt;

вы́весці кураня́т Küken áusbrüten;

6. (пабудаваць) báuen vt; erríchten vt;

вы́весці ко́мін éinen Schórnstein báuen;

7. разм. (старанна напісаць, намаляваць) zéichnen vt, málen vt;

вы́весці каго-н з цярпе́ння j-n aus der Fássung bríngen*;

вы́весці каго-н з цяжко́га стано́вішча j-m aus der Pátsche hélfen*;

вы́весці са стро́ю вайск. kámpfunfähig máchen; тэх. (механізм машыны) áußer Betríeb sétzen;

◊

вы́весці на чы́стую ваду́ entlárven vt, blóßstellen аддз. vt