áussetzen
1. vt
1) выса́джваць
2) падвярга́ць
3) прапуска́ць (заняткі)
4) назнача́ць (прэмію, узнагароду)
5) перарыва́ць (працу, лячэнне);
an állem etw. áuszusetzen háben знахо́дзіць ва ўсі́м недахо́пы;
sich éiner Gefáhr ~ трапля́ць у небяспе́ку
2. vi працава́ць з перабо́ямі; перапыня́цца;
die Musík sétzte aus му́зыка сці́хла
3. ~, sich (D) падвярга́цца (чаму-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ánsetzen
1. vt
1) ста́віць, падстаўля́ць;
das Glas ~ падно́сіць шкля́нку да ро́та
2) прымацо́ўваць;
Knöpfe ~ прышыва́ць гу́зікі
3) вызнача́ць, устана́ўліваць, назнача́ць
4) пачына́ць, бра́цца (за што-н.)
5):
fleisch ~ таўсце́ць, паўне́ць
2. vi
1) пачына́ць, спрабава́ць (што-н.)
2) асяда́ць, адклада́цца
3) бат. прыня́цца; распусці́цца
4) муз.:
ríchtig ~ браць пра́вільны тон
5) павялі́чвацца, расці́;
Sprösslinge ~ пуска́ць па́расткі
6):
etw. auf (A) ~ дамага́цца; дабіва́цца чаго́-н.;
er setzt es daráuf an ён таго́ і дамага́ецца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)