áuftun
1.
1) адчыня́ць, адкрыва́ць; раскрыва́ць (кулак)
2)
3)
2. ~, sich
1) адчыня́цца, адкрыва́цца
2) хвалі́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
áuftun
1.
1) адчыня́ць, адкрыва́ць; раскрыва́ць (кулак)
2)
3)
2. ~, sich
1) адчыня́цца, адкрыва́цца
2) хвалі́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ántun
1)
2) учыня́ць, рабі́ць;
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
curb
1) або́чына (хо́дніка), бро́ўка
2) кало́дзежны зруб
3) абро́ць
v.
1) утаймо́ўваць
2)
а)
б) трыма́ць на абро́ці, у паслушэ́нстве
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ánlegen
1.
1) прыкла́дваць
2) укла́дваць (капітал)
3)
4) засно́ўваць
5) раскла́дваць (агонь)
2.
die létzte Hand ~ зако́нчыць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
cap
1) ша́пка
2) ша́пка
3) ве́чка
1)
2) кла́сьці наве́рх; закрыва́ць, закарко́ўваць
•
- cap in hand
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
áufsetzen
1.
1) наса́джваць; насо́ўваць;
2) ста́віць;
das Éssen ~ ста́віць (на пліту́) стра́ву
3) скла́дваць (пратакол)
4) пасадзі́ць (самалёт)
2. ~, sich садзі́цца, прыпадня́цца [прыўзня́цца] (у пасцелі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
акуля́ры
ахо́ўныя акуля́ры Schútzbrille
со́нечныя акуля́ры Sónnenbrille
акуля́ры для чыта́ння Lésebrille
ды́мчатыя акуля́ры Ráuchglasbrille
рагавы́я акуля́ры Hórnbrille
акуля́ры ў залато́й спра́ве Brílle mit Góldrand;
акуля́ры без апра́вы rándlose Brílle;
зняць акуля́ры éine Brílle ábnehmen
глядзе́ць праз ружо́выя акуля́ры álles durch die rósa(rote) Brílle séhen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
mask
1) ма́ска
2) ма́ска
3) прытво́рства, яко́е хава́е су́тнасьць каго́-чаго́
4)
1)
а)
б) удава́ць, прыкіда́цца
2) хава́ць, прыкрыва́ць
3)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
úmschlagen
1.
1)
2) абго́ртваць, абмо́тваць
3) адгіна́ць (каўнер)
4) пераго́ртваць (старонку)
5) перагружа́ць (тавар)
6) пераку́льваць, зва́льваць
2.
1) рэ́зка мяня́цца (пра вецер
2) пераку́львацца, абаро́чвацца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ánstecken
1.
1) (an
2)
3) запа́льваць; падпа́льваць;
éine Zigarétte ~ запалі́ць цыгарэ́ту
4) (mit
2. ~, sich (bei
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)