Verbum

vergléichen* II

1. vt міры́ць, прыміра́ць (бакі), ула́джваць спрэ́чку

2. ~, sich (mit D) міры́цца (з кім-н.); знайсці́ кампрамі́с, дайсці́ да зго́ды;

sich gütlich ~ прыйсці́ да палюбо́ўнага пагадне́ння

hínlegen

1. vt кла́сці, палажы́ць;

hínlegen! лажы́ся!

2. ~, sich лажы́цца, кла́сціся hínnehmen

* vt

1) браць, узя́ць (сабе́)

2) прыма́ць, цярпе́ць, міры́цца (з чым-н.)

3):

von der Musík híngenommen sein быць у захапле́нні ад му́зыкі

gláuben

1. vt ве́рыць, меркава́ць, ду́маць;

man sóllte ~… здава́лася б…;

sich sícher ~ лічы́ць сябе́ ў бяспе́цы

2. vi (an a) ве́рыць (у каго-н., у што-н.);

das gláube ich schon мярку́ю, што гэ́та так;

j-m ~ ве́рыць каму́-н.;

er glaubt fest darán ён упэўнены ў гэ́тым;

◊

er muss [soll] darán ~ разм. яму́ пры́йдзецца з гэ́тым (пры)міры́цца; яму́ кане́ц, яго́ пе́сня спе́та