nook

[nʊk]

n.

1) кут -а́ m., куто́к -ка́ m.; заці́шны куто́чак; заку́так, закаву́лак -ка m.

2) бу́хтачка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bight

[baɪt]

n.

1) вы́гін (ракі́)

2) зато́ка, бу́хта f.

3) згін, вы́гін -у m.; кут -а́ m.; рог -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

obtuse

[əbˈtu:s]

n.

1) тупы́

obtuse angle — тупы́ кут

2) тупы́, няздо́льны, няке́млівы (пра чалаве́ка)

3) прыту́плены, асла́блы (пра слых, зрок)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

incidence

[ˈɪnsɪdəns]

n.

1) ахо́п -у m.

2) абся́г дзе́яньня, пашырэ́ньня

3) па́даньне n.

4) Phys., angle of incidenceкут падзе́ньня (про́мняў сьвятла́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Herd m -(e)s, -e

1) пліта́, ача́г

2) перан. дом, ко́тлішча;

sinen igenen ~ hben мець свой кут [дом]

3) цэнтр, асяро́дак; ача́г;

~ der Krnkheit ача́г хваро́бы [захво́рвання]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

corner

[ˈkɔrnər]

1.

n.

1) куто́к -ка́ m.

2) кут -а́ m., ву́гал -ла́ m.

to stand in the corner — стая́ць у куце́

3) рог -у m.у́ліцы)

on the corner of two streets — на рагу́ дзьвюх ву́ліцаў

4) заку́так -ка m.

5) безвыхо́днае стано́вішча

to drive into a corner — загна́ць у кут

6) манапо́лія f.

2.

adj.

рагавы́, ку́тні

a corner house — рагавы́ дом

a corner table — ку́тні стол

3.

v.t.

1)

а) ста́віць у кут

б) прыпе́рці да сьцяны́

2) завярну́ць за рог

3) скупля́ць тава́ры з мэ́тай спэкуля́цыі

- around the corner

- cut corners

- paint oneself into a corner

- the four corners of the world

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cke f -, -n

1) ву́гал, кут, рог;

an llen ~n und nden скрозь і ўсю́ды

2) матэм. ву́гал, вяршы́ня вугла́

3) спарт. вуглавы́ уда́р

4) кант; беражо́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

coordinate

[koʊˈɔrdənət]

1.

adj.

1) каардынава́ны, дапасава́ны

2) адно́лькава ва́жны

3) Math. каардына́тны (кут)

4) злу́чаны (сказ); злуча́льны (злу́чнік)

2.

n., Math.

каардына́ты, во́сі каардына́таў

3. [koʊˈɔrdəneɪt]

v.

1) каардынава́ць (-ца), дапасо́ўваць, узгадня́ць (-ца), пагаджа́ць

2) утвара́ць сыстэ́му

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

oblique

[əˈbli:k]

adj.

1) нахі́лены (пра пло́скасьць), ко́сы (пра лі́нію)

oblique angle — во́стры або́ тупы́ (няпро́сты) кут

2) ухі́лісты, няя́сны (пра адка́з)

3) патае́мны, скры́тны; закулі́сны; нячы́сты

oblique dealings — нячы́стыя апэра́цыі

4) уско́сны

oblique case — уско́сны склон

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Listen m -s, - капы́л;

lle über inen ~ schlgen* ме́раць усі́х на адзі́н капы́л;

Schster, bleib bei dinem ~! не сунь но́са не ў сваё про́са; калі́ худ, не лезь на кут

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)