überklében vt (mit D) закле́йваць (што-н. чым-н.), накле́йваць (зверху на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

heráb=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух зверху ўніз у напрамку да таго, хто гаворыць: herábsteigen* сыхо́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

herúnter=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух зверху ўніз у напрамку да таго, хто гаворыць: herúnterkommen* сыхо́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

herníeder=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух зверху ўніз у напрамку да таго, хто гаворыць: herníederfallen* па́даць уні́з

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hinúnter=

аддз. дзеясл прыстаўка, указвае на рух зверху ўніз у напрамку ад таго, хто гаворыць: hinúntergehen* сыхо́дзіць уні́з

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ве́рхам

1. прысл. (седзячы на кані́) zu Pferd;

прагу́лка ве́рхам Spazíerritt m -es, -е;

е́здзіць ве́рхам réiten* vi, vt (s, h);

2. (зверху, па версе чаго-н.) óben, auf der Ánhöhe;

ісці́ ве́рхам óben gehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

з’е́хаць

1. (зверху) herúnterfahren* vi (s); herúntergleiten* vi (s); herábrutschen vi (s) (саслізнуць);

2. (з кватэры) áuszíehen* vi (s);

3. (звярнуць з дарогі) éinbiegen* vi (s);

4. (злезці, спаўзці – пра шапку і пад.) herúnterrutschen vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

her adv

1) сюды́;

es ist lánge ~ прайшло́ шмат ча́су;

hin und ~ уза́д і ўпе́рад;

komm ~! хадзі́ сюды́!;

von óben ~ зве́рху;

von únten ~ зні́зу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

worüber pron adv

1) над чым; зве́рху чаго́

2) пра што

3) пераклад залежыць ад кіравання беларускага дзеяслова:;

~ freut er sich? з чаго́ ён це́шыцца?, чаму́ ён ра́ды?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

накла́сці

1. (напоўніць) füllen vt; láden vt (нагрузіць);

2. (зверху) áuflegen vt;

накла́сці павя́зку éinen Verbánd ánlegen;

3. перан. áuferlegen vt;

накла́сці штраф éine Stráfe áuferlegen [verhängen];

накла́сці рэзалю́цыю éine Ánordnung tréffen*;

◊

накла́сці на сябе́ ру́кі Hand an sich légen; sich (D) das Lében néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)