ве́рхам

1. прысл. (седзячы на кані́) zu Pferd;

прагу́лка ве́рхам Spazíerritt m -es, -е;

е́здзіць ве́рхам réiten* vi, vt (s, h);

2. (зверху, па версе чаго-н.) óben, auf der Ánhöhe;

ісці́ ве́рхам óben gehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)