éinkehren vi (s) (bei D) заязджа́ць, заві́тваць, захо́дзіць (да каго-н.), спыня́цца (у каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hínter= II аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух назад, размяшчэнне ззаду чаго-н.: híntergehen* ісці́ наза́д; захо́дзіць зза́ду

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Háfen m -s, Häfen га́вань, порт; пры́стань;

in éinen ~ éinlaufen* захо́дзіць у порт;

aus éinem ~ áuslaufen* выхо́дзіць з по́рта

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

betréten і

vt (у)ступа́ць; увахо́дзіць, захо́дзіць (куды-н.);

die Bühne ~ выхо́дзіць на сцэ́ну

II

a пратапта́ны

III

a засаро́млены, збянтэ́жаны, азада́чаны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тыл м. вайск., тс. перан. Hínterland n -(e)s, Rücken m -s, -;

напа́сці з тылу на каго-н. in den Rücken fállen (D);

абыхо́дзіць з тылу von hínten umgéhen*; im Rücken fássen;

захо́дзіць у тыл каму-н. j-n umgéhen*;

забяспе́чыць тыл den Rücken décken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

heréin=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) рух унутр у напрамку да таго, хто гаворыць: heréinkommen* захо́дзіць

2) падзенне, абвал чаго-н.: heréinbrechen* абвалі́цца, абру́шыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dock

I [dɑ:k]

1.

n.

1) пры́стань f.

2) док -у m.

2.

v.t.

уво́дзіць карабе́ль у док

3.

v.i.

1) захо́дзіць, станаві́цца ў док

2) стыкава́цца

II [dɑ:k]

1.

n.

1) цьвёрдая ча́стка хваста́

2) адсе́чаны, абця́ты хвост

2.

v.t.

абсяка́ць, абраза́ць

worker’s salary was docked — заро́бак рабо́тніка быў абрэ́заны

III [dɑ:k]

n.

ла́ва падсу́дных

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ábholen vt захо́дзіць, заязджа́ць (па каго-н., па што-н.);

j-n etw. ~ lássen* пасыла́ць каго́-н. па што-н.;

j-n am Báhnhof ~ сустрэ́ць каго́-н. на вакза́ле

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úntergehen* vi (s)

1) захо́дзіць (пра свяцілы);

sein Stern ist úntergegangen яго́ зо́рка пага́сла

2) тапі́цца, ісці́ на дно

3) гі́нуць, занепада́ць;

die Wórte gíngen im Lärm únter сло́вы патану́лі ў шу́ме

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánlaufen*

1. vi (s)

1) пача́ць дзе́йнічаць, заве́сціся

2) прыбяга́ць

3) разбяга́цца

4) (gegen А) напада́ць; натыка́цца (на што-н.);

der néue film läuft an ідзе́ но́вы фільм

2. vt:

éinen Háfen ~ захо́дзіць у га́вань

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)