Verbum

Wólle f -, -n во́ўна, поўсць, шэрсць;

◊

~ lássen разм. пацярпе́ць стра́ту;

in der ~ sítzen* уст. мець цёплае ме́сцейка; жыць з камфо́ртам;

j-n (kräftig) in die ~ bríngen* разм. вы́весці каго́-н. з сябе́, раззлава́ць каго́-н.;

j-m in die ~ gréifen* дасадзі́ць каму́-н.; заста́віць раскашэ́ліцца каго́-н.;

viel Geschréi und wénig ~ мно́га шу́му, а то́лку ма́ла

Hals m -es, Hälse

1) шы́я;

j-m um den Hals fállen* кі́нуцца каму́-н. на шы́ю;

sich (D) etw. vom ~e scháffen адрабі́цца ад чаго́-н.;

sich (D) den ~ bréchen* скруці́ць [злама́ць] сабе́ галаву́ [ка́рак];

~ über Kopf стрымгало́ў

2) го́рла, гло́тка;

aus vóllem ~e на ўсё го́рла;

mir tut der ~ weh у мяне́ балі́ць го́рла;

den ~ nicht voll kríegen können* быць ненасы́тным [ненае́дным];

j-m den ~ stópfen заткну́ць каму́-н. го́рла, заста́віць каго́-н. замо́ўкнуць;

das hängt mir längst zum ~e heráus гэ́та мне даўно́ абры́дла

3) ры́льца (бутэлькі);

◊

éinen lángen ~ háben быць на́дта ціка́ўным

sítzen* vi

1.

1) сядзе́ць;

weich ~ сядзе́ць на мя́ккім;

gedrängt ~ сядзе́ць це́сна [у цеснаце́];

der Hieb sitzt уда́р папа́ў у цэль;

éine Beléidigung auf sich ~ lássen* праглыну́ць абра́зу [знява́гу]

2) знахо́дзіцца, сядзе́ць, разм. тырча́ць (дзе-н.)

3) сядзе́ць (у турме);

wégen etw. (G) ~ сядзе́ць за што-н.

4) сядзе́ць, падыхо́дзіць, пасава́ць па фігу́ры (пра вопратку);

◊

das hat geséssen! гэ́та папа́ла ў кро́пку!;

auf dem hóhen Ross ~ разм. ва́жнічаць;

auf den Óhren ~ ≅ рабіць вы́гляд, што не чу́еш;

wer gut sitzt, der rückt nicht ≅ ад до́брага ле́пшага не шука́юць;

~ bléiben* (з)астава́цца на другі́ год (у класе); не вы́йсці за́муж;

auf der Wáre ~ bléiben* не прада́ць тава́р;

~ lássen* кі́нуць, пакі́нуць каго́-н.; заста́віць чака́ць і не прыйсці́; пакі́нуць на другі́ год (у класе)