zúlassen* vt
1) дапуска́ць (напр., да іспытаў)
2) дазваля́ць, згаджа́цца
3) не адчыня́ць, пакіда́ць зачы́неным;
lássen Sie die Tür zu! пакі́ньце дзве́ры зачы́ненымі!;
kéinen Zwéifel ~ не пакіда́ць ніцкага сумне́ння
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
suppose
[səˈpoʊz]
v.i.
1) дапушча́ць, дапуска́ць
Suppose you are late, what excuse will you make? — Дапу́сьцім, вы спазьні́ліся, чым вы бу́дзеце апра́ўдвацца?
2) меркава́ць; ду́маць, уважа́ць
I suppose she will come as usual — Мярку́ю, што яна́ пры́йдзе, як звыча́йна
He was supposed to come yesterday — Ён ме́ўся прыйсьці́ ўчо́ра
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
prevent
[prɪˈvent]
1.
v.t.
1) прадухіля́ць; засьцерага́ць (захво́рваньне, эпідэ́мію)
2) не дазваля́ць, прымуша́ць спыні́ць
illness prevented him from doing his work — Хваро́ба прыму́сіла яго́ спыні́ць пра́цу
Rain prevented the game — Дзе́ля дажджу́ гульня́ не адбыла́ся, бы́ла спы́неная
2.
v.i.
перашкаджа́ць; не дапуска́ць да чаго́
I will come if nothing prevents — Прыду́, калі́ нішто́ не перашко́дзіць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Zwéifel m -s, - сумне́нне, сумні́ў;
áußer állen ~ безумо́ўна, бясспрэ́чна;
~ trágen* сумнява́цца;
in etw. (A) ~ sétzen сумнява́цца ў чым-н.;
etw. in ~ stéllen [zíehen*] падвярга́ць што-н. сумне́нню;
j-m ~ benéhmen* рассе́йваць чые́-н. сумне́нні;
kéinen ~ áufkommen lássen* не дапуска́ць [дапушча́ць] сумне́ння
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
allow
[əˈlaʊ]
v.t.
1) дазваля́ць
Dogs are not allowed here — З саба́камі тут не дазво́лена
2) выдава́ць, выдзяля́ць
His father allows him $2 a week — Ба́цька дае́ яму́ 2 даля́ры на ты́дзень
3) дапуска́ць, прыма́ць
The judge allowed the claim of the man — Судзьдзя́ прыня́ў ска́ргу чалаве́ка
4) улі́чваць, браць пад ува́гу; дапушча́ць
to allow a car to be stolen — дапусьці́ць, каб а́ўта скра́лі
•
- allow for
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wéhren
1. vt (j-m) забараня́ць (каму-н., што-н.); перашкаджа́ць (каму-н. у чым-н.);
wer will es mir ~? хто мне мо́жа забарані́ць гэ́та?
2. vi (D) не дапуска́ць, не дазваля́ць (чаго-н.)
3. ~, sich (gegen, wider A) абараня́цца, барані́цца, адбіва́цца (ад каго-н.,чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
магчы́масць ж.
1. Möglichkeit f -, -en;
ёсць магчы́масць es bestéht die Möglichkeit;
даць магчы́масць éine Gelégenheit gében* [bíeten*], ermöglichen vt;
не скарыста́ць магчы́масці éine Gelégenheit versäumen [verpássen];
не дапуска́ць магчы́масці чаго-н. es [étwas] nicht wáhrhaben wóllen;
2. мн.:
магчы́масці Áussichten pl, Möglichkeiten pl;
у яго́ до́брыя магчы́масці er hat gute Áussichten;
матэрыя́льныя магчы́масці Míttel pl;
вытво́рчыя магчы́масці Produktiónsmöglichkeiten pl;
◊
па магчы́масці, па ме́ры магчы́масці nach Möglichkeit, nach Kräften;
пры пе́ршай магчы́масці bei érster Gelégenheit; so bald wie möglich
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
léiden*
1. vt
1) паку́таваць
2) цярпе́ць, дапуска́ць;
Scháden ~ цярпе́ць стра́ту;
j-n gut [gern] ~ können* [mögen*] до́бра ста́віцца да каго́-н.
2. vi
1) (an D, unter D, durch A) паку́таваць (ад чаго-н.)
2) (an D) хварэ́ць (чым-н., на што-н.);
únter etw. (D) ~ паку́таваць ад чаго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
let
[let]
v., let, letting v.t.
1) дазваля́ць; дава́ць
Let him tell it — Да́йце яму́ сказа́ць
2) пуска́ць, прапуска́ць
to let a person on board a ship — прапусьці́ць чалаве́ка на карабе́ль
3) выпуска́ць
to let blood — пуска́ць кроў
4) здава́ць у на́ймы, здава́ць у арэ́нду
5) дапуска́ць
Let the two lines be parallel — Дапу́сьцім, што гэ́тыя дзьве лі́ніі парале́льныя
•
- let down
- let go
- let in
- let know
- let loose
- let me alone
- let me be
- let off
- let out
- Let’s go home
- Let’s play
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ánnehmen*
1. vt
1) прыма́ць, браць;
éinen Áuftrag ~ прыма́ць зака́з
2) узя́ць на сябе́ даручэ́нне;
éinen Rat ~ паслу́хацца пара́ды
3) браць, усынаўля́ць, удачара́ць (дзіця)
3) успрыма́ць
4) дапуска́ць, лічы́ць, згаджа́цца;
ángenommen, dass… дапу́сцім, што…
2. ~, sich (G) клапаці́цца (аб кім-н., аб чым-н.);
sich éiner Sáche ~ узя́цца за яку́ю-н. спра́ву
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)