Verbum

áufkündigen vt касава́ць, паведамля́ць пра скасава́нне (дагавору); звальня́ць;

j-m den Gehórsam ~ пераста́ць падпарадко́ўвацца каму́-н.

Bruch II m -(e)s, -Brüche

1) разрыў (адносін)

2) парушэ́нне (дагавору і г.д.);

◊

in die Brüche géhen* ско́нчыцца кра́хам [права́лам], зрабі́цца непрыда́тным

Ábschluss m -es, -schlüsse

1) заканчэ́нне

2) падпіса́нне (дагавору)

3) бухг. выніко́вы бала́нс

4) сярэ́дняя (спецыяльная) адука́цыя

5) (часцей pl) зго́да, пагадне́нне

bínden*

1. vt

1) вяза́ць, звя́зваць; завя́зваць;

éinen Kranz ~ пле́сці вяно́к

2) пераплята́ць (кнігі)

3) перан. звя́зваць;

durch den Eid gebúnden звя́заны кля́твай

2. vi звя́зваць, вяза́ць (пра клей і г.д.)

3. ~, sich абавя́звацца;

sich verträglich ~ абавя́звацца па дагаво́ру