Bruch II m -(e)s, -Brüche

1) разрыў (адносін)

2) парушэ́нне (дагавору і г.д.);

◊

in die Brüche géhen* ско́нчыцца кра́хам [права́лам], зрабі́цца непрыда́тным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)