erfrágen vt распы́тваць, даве́двацца (пра каго-н., што-н.);

nicht zu ~ адраса́т невядо́мы (подпіс на паштовым адпраўленні)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ángelegentlich a

1. насто́йлівы

2. adv насто́йліва;

sich nach j-m ~ erkúndigen насто́йліва даве́двацца пра каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

learn

[lɜ:rn]

v., learned [lɜ:rnd]

or learnt [lɜ:rnt]

1) вучы́цца, вывуча́ць

to learn French — вывуча́ць францу́скую мо́ву

2) даве́двацца; дазнава́цца

He learned the details of the accident — Ён даве́даўся пра падрабя́знасьці няшча́снага вы́падку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fórschen vi (nach D)

1) дасле́даваць; разве́дваць;

nach der Wáhrheit ~ шука́ць і́сціну

2) распы́тваць, даве́двацца (пра каго-н., што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Busch m -(e)s, Büsche куст, хмызня́к;

◊

bei j-m auf den ~ klópfen [schlágen*] дапы́твацца, даве́двацца, зандзі́раваць гле́бу у каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úmtun* vt

1. накі́нуць на сябе́ (хустку)

2. ~, sich:

sich nach etw. (D) ~ агляда́цца [азіра́цца], шука́ючы (што-н.); даве́двацца (пра што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánfragen vi (bei D, nach D, um, über A) даве́двацца, пыта́цца (у каго-н. пра што-н.); рабі́ць за́пыт;

bei j-m um Rat ~ прасі́ць у каго́-н. пара́ды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kénnen lérnen vt (па)знаёміцца (з кім-н., з чым-н.); спазнава́ць (што-н.), даве́двацца (пра што-н.); пазнава́ць (каго-н.);

ihr wérdet mich noch ~! вы мяне́ яшчэ́ пазна́еце! (пагроза)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinziehen*

1. vt

1) уця́гваць, заця́гваць

2) здыма́ць (парус)

3) апуска́ць (сцяг)

4) збіра́ць (падаткі і г.д.)

2. vi (s)

1) засяля́цца (у кватэру)

2) уступа́ць (у горад);

Erkúndigungen ~ даве́двацца, наво́дзіць даве́дкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hear

[hɪr]

1.

heard [hɜ:rd]

v.t.

1) чуць

one can hear — чува́ць

2) слу́хаць, выслухо́ўваць (ска́ргу, пара́ду)

he will not hear of it — ён і слу́хаць пра гэ́та не захо́ча

3) слу́хаць, праслухо́ўваць (ле́кцыю, канцэ́рт)

4) чу́ць (ве́стку), даве́двацца пра што

2.

v.i.

мець ве́стку, ліст ад каго́

Have you heard from your brother? — Ці вы ме́лі які́я ве́сткі ад бра́та?

3.

interj. hear! hear!

слу́шна! пра́вільна!

•

- hear out

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)