Verbum

schmúsen vi разм.

1) балбата́ць, вярзці́ лухту́ [абы-што́]

2) падлабу́ньвацца (да каго-н.); ліслі́віць

quáckeln vi разм.

1) вярзці́, пле́сці лухту́

2) бурча́ць

3) хвалі́цца

4) ківа́цца, ісці́ ківа́ючыся

Schmus m -es разм.

1) (пуста́я) балбатня́, лухта́;

~ máchen [réden] вярзці́ глу́пства; ≅ загаво́рваць зу́бы

2) ліслі́васць, падлі́званне

Gans f -, Gänse гу́ска, гусь;

dúmme ~ груб. дурні́ца;

wie éine ~ schnáttern вярзці́ [пле́сці] лухту́;

wie éine ~ wátscheln хадзі́ць перава́льваючыся

Mist I m -(e)s, -e

1) гной, памёт;

etw. auf den ~ schméißen* вы́кінуць што-н. на сме́тнік [зва́лку]

2) разм. дрэнь, хлам, глу́пства, лухта́;

so ein ~! спра́ва дрэнь!;

~ réden [verzápfen] вярзці́ лухту́;

◊

das ist nicht auf séinem ~ gewáchsen ≅ гэ́та не яго́ заслу́га

Berg m -(e)s, -e

1) гара́;

auf den ~ hináuf на гару́, пад гару́;

vom ~ heráb з гары́

2) перан. ку́ча;

◊

er ist längst über ~ und Tal яго́ даўно́ і след прастыў;

über den ~ sein пераадо́лець са́мае ця́жкае;

über den ~ schwátzen вярзці́ лухту́;

mir stéhen die Háare zu ~e у мяне́ валасы́ стано́вяцца ды́бам

Bauch m -(e)s, Bäuche жыво́т, пу́за;

◊

aus dem ~ réden вярзці́ абы-што́;

vor j-m auf dem ~ líegen* [kríechen*] по́ўзаць на жываце́ пе́рад кім-н., падлі́звацца да каго́-н.;

sich (D) ein Loch in den ~ láchen трыма́цца за жыво́т ад сме́ху, падарва́ць жываты́ ад сме́ху;

der vólle ~ lernt nicht gern ≅ то́ўстае пу́за да наву́кі ту́па;

sich (D) éinen ~ zúlegen адгадава́ць сабе́ жыво́цік

spínnen*

1. vt

1) пра́сці

2) разм. заду́мваць, наду́мваць;

Ränke ~ пле́сці інтры́гі

2. vi

1) выдумля́ць; вярзці́ лухту́;

du spinnst wohl! ты не ў сваі́м ро́зуме!;

er spinnt ímmer an éinem Gedánken яго́ ўвесь час займа́е адна́ ду́мка

2) му́ркаць, мурлы́каць (пра ката);

◊

nichts ist so gut gespónnen, es kommt doch éndlich an die Sónnen ≅ шы́ла ў мяшку не схава́еш