Verbum

zéigen

1. vt

1) пака́зваць;

der Freund zéigte mir die Stadt ся́бар паказа́ў мне го́рад;

er ließ sich sein Zímmer ~ ён папрасі́ў паказа́ць яму́ яго́ пако́й

2) пака́зваць, праяўля́ць, выяўля́ць;

Fréude an etw. (D) ~ праяўля́ць, пака́зваць ра́дасць у су́вязі з чым-н.;

sie hat mir gezéigt, dass sie mich gern hat яна́ дала́ мне зразуме́ць, што я ёй падаба́юся

2. vi (auf A) пака́зваць, ука́зваць (на каго-н., што-н.);

er zéigte mit dem Fínger auf ein Haus ён паказа́ў па́льцам на дом

3. ~, sich

1) пака́звацца, з’яўля́цца;

so kann ich mich auf der Stráße nicht ~ у такі́м вы́глядзе я не магу́ паказа́цца на ву́ліцы

2) пака́зваць [праяўля́ць] сябе́ (якім-н.);

sie zéigte sich uns gegenüber von íhrer bésten Séite яна́ паказа́ла сябе́ ў адно́сінах да нас са свайго́ ле́пшага бо́ку;

es wird sich ja ~, wer Recht hat яшчэ́ вы́явіцца [ста́не я́сным], хто ма́е ра́цыю [чыя́ пра́ўда]

tréten*

1. vi (s)

1) ступа́ць, наступі́ць;

bítte ~ Sie näher! калі́ ла́ска, падыдзі́це бліжэ́й!;

ins Haus ~ увайсці́ ў дом;

zur Séite ~ адысці́ ўбок;

an den Tisch ~ падысці́ да стала́

2) выступа́ць; вытырка́цца; выхо́дзіць;

der Schweiß trat ihm auf die Stirn пот вы́ступіў у яго́ на лбе́

3) (auf A) наступа́ць (на што-н.)

4) пераступа́ць; кро́чыць;

von éinem Fuß auf den ánderen ~ пераступа́ць з адно́й нагі́ на другу́ю

5) з’яві́цца, паяві́цца;

j-m únter die Áugen ~ пака́звацца каму́-н. на во́чы;

vor j-n ~ стаць [паўста́ць] пе́рад кім-н.

6) абазначае дзеянне, на характар якога ўказвае назоўнік:

in Aktión ~ пача́ць дзе́йнічаць;

in den Streik ~ пача́ць забасто́ўку [страйк];

in Erschéinung [zutáge, zu Táge] ~ вы́явіцца; паказа́цца;

mit j-m in Verbíndung ~ звяза́цца з кім-н.;

er trat in sein zwánzigstes Lébensjahr яму́ пайшо́ў двацца́ты год

2. vt націска́ць наго́й; тапта́ць; наступа́ць;

etw. in Stücke ~ расці́снуць, растапта́ць што-н.;

sich (D) éinen Dorn in den Fuß ~ наступі́ць на калю́чку, застрамі́ць нагу́ (калю́чкай);

den Takt ~ адбіва́ць наго́й такт

kómmen* vi (s)

1) прыхо́дзіць, прыязджа́ць, прыбыва́ць;

j-n ~ lássen* паклі́каць каго́-н., загада́ць каму́-н. прыйсці́;

geláufen ~ прыбе́гчы;

er kommt wie gerúfen ён прыйшо́ў якра́з дарэ́чы

2) дано́сіцца, далята́ць (пра гук)

3) адбыва́цца, здара́цца

4) набліжа́цца, надыхо́дзіць;

der Wínter kommt зіма́ надыхо́дзіць

5) ісці́ (па чарзе́);

zu Wórte ~ выка́звацца, браць сло́ва

6) (з zu + inf) аказа́цца;

nében j-m zu sítzen* ~ аказа́цца сядзе́ць по́бач з кім-н.;

auf j-n, etw. (A) zu spréchen ~ загавары́ць пра каго́-н., што-н.

7) каштава́ць, абысці́ся;

téuer zu stéhen ~ до́рага абысці́ся;

das kommt mir zu téuer гэ́та для мяне́ задо́рага

8) (auf A) прыхо́дзіцца (на долю каго-н.); (an A) дастава́цца (каму-н.);

es kommt auf jéden 100 Éuro на ко́жнага прыхо́дзіцца (па) сто е́ўра;

ein Únglück kam über ihn яго́ напатка́ла няшча́сце

9):

auf séine Kósten ~ акупі́ць свае́ выда́ткі; апраўда́ць свае́ спадзява́нні;

hínter ein Gehéimnis ~ разве́даць та́йну;

nicht auf den Námen ~ не быць у ста́не прыпо́мніць імя́;

jétzt kómme ich daráuf за́раз я прыпаміна́ю;

wie kómmen Sie daráuf? як Вам гэ́та прыйшло́ ў галаву́?

10)

(um A) стра́ціць (што-н.);

ums Geld ~ стра́ціць гро́шы;

ums Lében ~ загі́нуць

11)

áußer Fássung ~ вы́йсці з сябе́;

zur Spráche ~ абмярко́ўвацца;

das kommt nicht in Fráge пра гэ́та не мо́жа быць і гаво́ркі;

zu sich ~ апрыто́мнець;

an den Tag ~ вы́явіцца;

zum Áusdruck ~ знайсці́ вы́раз