evoke

[ɪˈvoʊk]

v.t.

1) выкліка́ць (сьмех); узбуджа́ць (запа́л, успаміны)

2) Law выкліка́ць спра́ву зь ніжэ́йшага ў вышэ́йшы суд

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

óber a

1) ве́рхні, вышэ́йшы

2) гало́ўны, старэ́йшы, вярхо́ўны;

die ~en Schúlklassen старэ́йшыя кла́сы шко́лы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

óberst a вышэ́йшы, вярхо́ўны, найвышэ́йшы, гало́ўны;

das ~e Gerícht вярхо́ўны суд;

die ~e Gewált вярхо́ўная ўла́да

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stature

[ˈstætʃər]

n.

1) рост -у m., вышыня́ f. (чалаве́ка)

above average stature — вышэ́йшы, чым сярэ́дняга ро́сту

2) значэ́ньне n., аўтарытэ́т -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vórnehm a

1) зна́тны, арыстакраты́чны, шляхе́тны

2) ва́жны;

~ tun* задзіра́ць нос

3) высакаро́дны (пра думкі);

die ~ste Pflicht вышэ́йшы доўг

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

superior

[su:ˈpɪriər]

1.

adj.

1) вышэ́йшы, выда́тны

2) ле́пшага гату́нку, першара́дны

a superior blend of coffee — першара́дны гату́нак ка́вы

3) вышэ́йшы стано́вішчам, ра́нгам, ва́жнасьцю

a superior officer — ста́ршы афіцэ́р

4) ганары́сты, пага́рдлівы

superior manners — ганары́стыя паво́дзіны

2.

n.

1) ста́ршы -ага m., нача́льнік -а m.

2) настая́цель -я m., настая́цельніца f.

Father Superior — ігу́мен -а m.

Mother Superior — ігу́меньня f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

precede

[prɪˈsi:d]

v.

1) апераджа́ць; папярэ́днічаць, быць пе́рад чым

A precedes B in the alphabet — У альфабэ́це А стаі́ць пе́рад Б

2) перавыша́ць ра́нгам або́ значэ́ньнем

A major precedes a captain — Маёр ра́нгам вышэ́йшы за капіта́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

höher

1. a больш высо́кі, вышэ́йшы;

die ~e Mathematík вышэ́йшая матэма́тыка;

die ~e Stélle вышэ́йшая інста́нцыя

2. adv вышэ́й;

~ máchen зрабі́ць вышэ́й, падня́ць;

◊

~ geht's nicht mehr! дале́й няма́ куды́! (гэта ўжо мяжа)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

upper

[ˈʌpər]

1.

adj.

1) ве́рхні

the upper lip — ве́рхняя губа́

the upper floor — ве́рхні паве́рх

2) вышэ́йшы (ра́нгам, ура́дам, стано́вішчам)

3) вы́шні, ве́рхні

upper Nioman — ве́рхні Нёман, вярхо́ўе Нёману

2.

n.

верх чараві́ка або́ бо́та (ча́стка бо́та без падэ́швы)

•

- to get the upper hand

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rank

I [ræŋk]

1.

n.

1) рад -у m., шарэ́нга f., строй -ю m.

the soldiers broke rank — жаўне́ры пару́шылі строй

in the rank of the unemployed — у ра́дзе беспрацо́ўных

2) ранг, чын -у m.; ступе́нь f., стано́вішча n., ста́тус -у m.

he has a rank of colonel — ён ма́е ранг палко́ўніка

a person of high rank — асо́ба высо́кага стано́вішча

3) катэго́рыя, кля́са f.

a poet of the highest rank — першакля́сны паэ́т

4) ты́тул -у m.

2.

v.t.

1) ста́віць, стро́іць у рад, шарэ́нгу

2) расклада́ць, разьмяшча́ць

to rank in order of size — разьмясьці́ць паво́дле велічыні́

3) мець вышэ́йшы ранг

A major ranks a captain — Маёр вышэ́йшы ра́нгам за капіта́на

II [ræŋk]

adj.

1) буйны́, разро́слы (пра расьлі́ны)

2) ёлкі, сьмярдзю́чы

3) кра́йні, празьме́рны; і́сны

rank nonsense — по́ўная лухта́

4) гру́бы; непрысто́йны, цыні́чны, агі́дны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)