Verbum

áusnehmen*

1. vt

1) выма́ць

2) патрашы́ць

3) выключа́ць

2. ~, sich вызнача́цца, вылуча́цца

ábheben*

1. vt здыма́ць

2. ~, sich (von D) вылуча́цца (на фоне чаго-н.)

áuszeichnen

1. vt

1) (mit D) адзнача́ць, узнагаро́джваць (чым-н.)

2) адро́зніваць; вылуча́ць, адзнача́ць

2. ~, sich (durch A) вылуча́цца (чым-н.);

sich durch séine Kénntnisse ~ вызнача́цца сваі́мі ве́дамі

Figúr f -, -en

1) фігу́ра, по́стаць;

ein Bild in gánzer ~ зды́мак на ўве́сь рост

2) ста́туя;

◊

~ máchen імпані́раваць імпанава́ць, вылуча́цца сваі́м вы́глядам;

er gibt éine klägliche ~ ён ро́біць ва́ртае жа́лю ўра́жанне

ábstechen*

1. vt

1) тэх. выпуска́ць (чыгун)

2) зарэ́заць, закало́ць (жывёлу)

2. vi

1) (gegen A, von D) вылуча́цца, адро́знівацца (ад каго-н., чаго-н.)

2) (s);

vom Lánde ~ адча́льваць (ад берага)

hében*

1. vt

1) падыма́ць; спарт. вы́ціснуць (штангу)

2) павыша́ць, павялі́чваць;

die Stímme ~ павыша́ць го́лас

3) здыма́ць, выма́ць;

aus der Érde ~ выко́пваць з зямлі́;

aus den Ángeln ~ здыма́ць з заве́с

4) вылуча́ць, падкрэ́сліваць, узмацня́ць (фарбы і да т.п.);

◊

éinen ~ разм. перакулі́ць [кульну́ць] ча́рачку

2. ~, sich

1) падыма́цца

2) узвыша́цца, уздыма́цца

3) вылуча́цца

áufkommen* vi (s)

1) падыма́цца

2) папраўля́цца

3) бат. выраста́ць, усхо́дзіць, прараста́ць

4) спарт. вылуча́цца;

der Spórtler kómmt stark auf спартсме́н ху́тка вылуча́ецца [прагрэсі́руе]

5) з’яўля́цца, узніка́ць;

ein Verdácht kam auf узні́кла падазрэ́нне

6) зраўня́цца, дагна́ць;

gégen j-n nicht ~ können быць не ў ста́не зраўня́цца з кім-н.

7) (für A) руча́цца, адка́зваць (за каго-н., што-н.)

8) увахо́дзіць ва ўжы́так