Bekénntnis
1) прызна́нне;
éidliches ~ прызна́нне [зая́ва] пад прыся́гай
2) абвяшчэ́нне сябе́ прыхі́льнікам
3)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Bekénntnis
1) прызна́нне;
éidliches ~ прызна́нне [зая́ва] пад прыся́гай
2) абвяшчэ́нне сябе́ прыхі́льнікам
3)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Gláuben
1)
auf Treu und ~ сумле́нна;
für séinen ~ éinstehen
~ fínden
den ~ an
sich um állen ~ bríngen
2)
der chrístliche ~ хрысція́нская
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
belief
1)
2) даве́р -у
3) ве́раваньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
confidence
1)
2) самапэ́ўнасьць f
3) адва́га
•
- take into one’s confidence
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
idea
1) ду́мка, ідэ́я
2) пагля́д -у
3) уяўле́ньне
4) плян дзе́яньня, наме́р -у
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
упэ́ўненасць
1. (перакананасць) Überzéugung
вы́казаць упэ́ўненасць у чым
2. (
упэ́ўненасць у сваі́х сі́лах das Vertráuen auf die éigenen Kräfte;
упэ́ўненасць у сабе́ Sélbstvertrauen
упэ́ўненасць у за́ўтрашнім дні gesícherte Zúkunft;
упэ́ўненасць у перамо́зе Síegeszuversicht
з упэ́ўненасцю sícher, zúversichtlich, vóller Überzéugung [Zúversicht];
сцвярджа́ць што
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
firm
I1) тугі́, цьвёрды, цьвярды́; мо́цны
2) мо́цны, непахі́сны (
3) нава́жаны; рашу́чы (ме́ры); станаўкі́, стано́ўкі; насто́йлівы (хара́ктар)
4) ста́лы (пра цэ́ны)
2.1) умацо́ўваць, мо́цна трыма́ць
2) убіва́ць, уто́птваць; утрамбо́ўваць (ускапа́ную зямлю́)
3.умацо́ўвацца
IIфі́рма
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
credit
1)
2) паве́р -у, крэ́дыт -у
3)
а) су́ма, запі́саная на прыбы́так
б) пра́вы бок бухга́льтарскае кні́гі
4) вераго́днасьць
5) прызна́ньне
6) то́е, што прыно́сіць го́нар, пахвалу́
7) залічэ́ньне ку́рсу, залі́к -у
1) дава́ць ве́ры, давяра́ць каму́-чаму́
2) крэдытава́ць
3) заліча́ць ву́чню прадме́т або́ курс
4) прыпі́сваць, прызнава́ць
•
- do credit to
- give a person credit for
- on credit
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)