Verbum

plain

[pleɪn]

1.

adj.

1) я́сны, лёгка зразуме́лы

2) я́ўны, і́сны, відаво́чны, безумо́ўны

plain foolishness — про́ста дурно́та

3) про́сты (пра адка́з, суке́нку, чалаве́ка)

plain people — про́стыя лю́дзі

4) непрыго́жы, непрыва́бны

a plain girl — про́стая, немудраге́лістая дзяўчы́на

5) сумле́нны, шчы́ры (пра гу́тарку, адка́з)

6) ро́ўны, гла́дкі

2.

adv.

про́ста, я́сна

3.

n.

раўні́на, ро́ўнядзь f., стэп -у m.

absolute

[ˈæbsəlu:t]

1.

adj.

1) по́ўны; безумо́ўны; абсалю́тны

absolute ignorance — по́ўнае не́вуцтва, цямно́та

absolute rest — по́ўны спако́й

absolute truth — безумо́ўная пра́ўда

2) неабмежава́ны

absolute authority — неабмежава́ная ўла́да

3) пэ́ўны; надзе́йны

absolute proof — пэ́ўны до́вад

4) Chem. чы́сты, без прыме́шкі

absolute alcohol — чы́сты сьпірт

5) абсалю́тны

absolute humidity — абсалю́тная во́гкасьць

absolute majority — абсалю́тная бальшыня́

absolute zero — абсалю́тны нуль

2.

n. Philos.

абсалю́т -у m.

positive

[ˈpɑ:zətɪv]

1.

adj.

1) перако́наны, пэ́ўны

I am positive that this is so — Я пэ́ўны, што гэ́та так

2) зана́дта пэ́ўны, самаўпэ́ўнены

3) канкрэ́тны, практы́чны

Give us some positive help — Дайце нам яку́ю канкрэ́тную дапамо́гу

4) дада́тны, плюс (у матэма́тыцы, эле́ктрыцы)

5) звыча́йны

6) абсалю́тны; безумо́ўны, по́ўны

2.

n.

1) дада́тная велічыня́

2) Electr. ано́д -а m., электро́д з дада́тным зара́дам

3) звыча́йная ступе́нь (прыме́тніка, прысло́ўя)

4) Photogr. пазыты́ў -ва m.