tréiben* II vi (s, h)
1) адно́сіць (ветрам); марск. дрэйфава́ць;
im Strom ~ плыць па цячэ́нні (тс. перан.)
2) усхо́дзіць, распуска́цца (пра расліны);
die Saat fängt an zu ~ пасе́вы зазеляне́лі
3) хадзі́ць (пра дрожджы);
◊
wie man´s treibt, so geht´s ≅ што пасе́еш, то́е і пажне́ш
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bezíehen*
1. vt
1) абця́гваць, пакрыва́ць; аббіва́ць (мэблю);
Bétten neu ~ мяня́ць пасце́льную бялі́зну
2) пераязджа́ць (на новую кватэру); займа́ць (кватэру)
3) займа́ць (пасаду, пазіцыі і г.д.);
die Wáche ~ заступа́ць у караву́л
4) выпі́сваць, зака́зваць (газету, тавар);
zu ~ durch j-n мо́жна атрыма́ць у каго́-н.
5) атры́мліваць (даходы)
6) (auf A) адно́сіць (да каго-н., чаго-н., на чый-н. рахунак);
auf sich (A) ~ прыма́ць на свой раху́нак
2. ~, sich (auf A)
1) спасыла́цца (на каго-н., што-н.)
2) (auf A) адно́сіцца (да каго-н., чаго-н.), даты́чыцца (каго-н., чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zählen
1. vt
1) лічы́ць
2) налі́чваць;
die Stadt zählt éine Millión Éinwohner го́рад налі́чвае мільён жыхаро́ў
3) (zu D) лічы́ць (каго-н. кім-н., што-н. чым-н.); прылі́чваць, адно́сіць (каго-н. да каго-н., што-н. да чаго-н.)
2. vi
1) лічы́ць;
von eins bis húndert ~ лічы́ць ад аднаго́ да ста
2) лічы́цца, ісці́ ў лік;
das zählt nicht гэ́та не лі́чыцца
3) (zu D, unter A) лічы́цца (кім-н., чым-н.);
er zählt zu den bésten Schülern ён лі́чыцца адны́м з ле́пшых ву́чняў
4) (auf A) разлі́чваць (на каго-н., на што-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bríngen* vt
1) прыно́сіць, прыво́зіць, прыво́дзіць; адно́сіць, адво́зіць, адво́дзіць, дастаўля́ць;
j-n nach Háuse ~ даста́віць каго́-н. дадо́му;
etw. an den Mann ~ збыва́ць што-н. (тавар) з рук;
Glück ~ прыно́сіць шча́сце;
Fréude ~ дастаўля́ць ра́дасць;
Gefáhr ~ вы́клікаць небяспе́ку
2) (um A) пазбаўля́ць (каго-н., чаго-н.);
j-n ums Lében ~ пазба́віць каго́-н. жыцця́
3) прыве́сці (у які-н. стан), заста́віць (зрабіць што-н.);
j-n in Áufregung ~ (рас)хвалява́ць каго́-н.;
j-n zum Schwéigen ~ заста́віць каго́-н. замаўча́ць;
j-n zur Vernúnft ~ абразу́міць, прыве́сці каго́-н. да ро́зуму
4):
es zu etw. (D) ~ дасягну́ць пэўнага стано́вішча, вы́біцца ў лю́дзі;
etw. über sich ~ рашы́цца на што-н.;
dahín ~ , dass… прыво́дзіць да таго́, што…
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)