Verbum

wéigern

1. vt (j-m) адмаўля́ць

2. ~, sich адмаўля́цца; супраціўля́цца

verwéhren vt (D) перашкаджа́ць (чаму-н.)

2) забараня́ць; адмаўля́ць, пярэ́чыць (каму-н.)

ábsprechen* vt

1) адмаўля́ць, аспрэ́чваць

2) (mit j-m) дамо́віцца (з кім-н.)

áufsagen vt

1) гавары́ць (напамяць)

2) (j-m) адмаўля́ць (каму-н. у чым-н.)

léugnen vt адмаўля́ць (што-н.), пярэ́чыць (чаму-н.); аспрэ́чваць (што-н.), не прызнава́ць (чаго-н.)

ábweisen* vt

1) адхіля́ць; адмаўля́ць; адсыла́ць;

er wúrde abgewíesen яму́ далі́ адка́з, яго́ не прынялі́

2) адбіва́ць (наступ)

ábschlagen*

1. vt

1) адбіва́ць; адсяка́ць; збіва́ць

2) адмаўля́ць

2. vi

1) зніжа́ць сваю́ ва́ртасць

2) спуска́ць, зліва́ць (ваду)

verwéigern vt адмаўля́ць (у чым-н.); адхіля́ць (просьбу);

éinen Beféhl ~ вайск. не падпара́дкавацца зага́ду;

jéde Ántwort ~ адмо́віцца адка́зваць (на пытанні)