metal

[ˈmetəl]

1.

n.

1) мэта́л -у m.

noble metals — высакаро́дныя мэта́лы

2) друз -у m.

2.

adj.

мэталёвы, мэталі́чны (пыл, канстру́кцыя)

3.

v.t.

пакрыва́ць, абшыва́ць мэта́лам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

beschlgen* II vt

1.

1) абшыва́ць, аббіва́ць

2) падко́ўваць

2. ~, sich пакрыва́цца налётам; запаце́ць (пра шкло)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

uskleiden

1. vt

1) раздзява́ць, распрана́ць

2) абшыва́ць (дошкамі), абкле́йваць шпале́рамі; высціла́ць

2. ~, sich раздзява́цца, распрана́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

infassen vt

1) апраўля́ць (каштоўны камень), аблямо́ўваць, абшыва́ць

2) вайск. акружа́ць; атача́ць

3) браць у ра́мку

4) разліва́ць у бо́чкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verkliden

1. vt

1) абшыва́ць (дошкамі); абліцо́ўваць; абкла́дваць дзёрнам; аббіва́ць (матэрыяй)

2) пераапрана́ць (з мэтай маскіроўкі)

2. ~, sich

1) пераапрана́цца

2) маскірава́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

braid

[breɪd]

1.

n.

1) каса́ f. (з валасо́ў)

2) та́сьма f., тасёмка f.

3) касьні́к -а́ m., сту́жка f. (да валасо́ў)

2.

v.t.

1) пле́сьці, заплята́ць (валасы́)

to braid rugs — пле́сьці дываны́

2) абшыва́ць та́сьмай

3) зьвя́зваць сту́жкай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lace

[leɪs]

1.

n.

1) кару́нкі pl. only.

2) шнуро́к, матузо́к -ка́ m.

shoelaces — матузкі́ для чараві́каў

3) галу́н -а́ m.

Some uniforms have laces on them — Некато́рыя ўніфо́рмы ма́юць галуны́

2.

v.t.

1) абшыва́ць кару́нкамі

2) шнурава́ць

3) прыбіра́ць галуна́мі, нашыва́ць галуны́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

border

[ˈbɔrdər]

1.

n.

1) мяжа́, грані́ца f.

2) край -ю m., dim., краёчак -ка m., бе́раг, бок -у m.; узьбярэ́жжа n.

on the border of a lake — на бе́разе во́зера

3) шляк -а́ m., шлячо́к -ка́ m., dim.; беражо́к -ка́ m.; аблямо́ўка f.

2.

v.t.

1) абрамля́ць, абкружа́ць; аблямо́ўваць, абшыва́ць; абса́джваць

We have bordered our lawn with shrubs — Мы абсадзі́лі наш двор куста́мі

2) абво́дзіць мяжо́ю

- border upon

- the border

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bind

[baɪnd]

1.

v.t., -bound, binding

1) вяза́ць а́зам); зьвя́зваць

She bound the package with a ribbon — Яна́ зьвяза́ла паку́нак істу́жкай

2) трыма́ць ра́зам, скле́йваць, змацо́ўваць

Tar will bind gravel — Смала́ змацу́е жвір

3) забавя́зваць, прымуша́ць

to bind by a promise — зьвя́зваць абяца́ньнем, абавя́зкамі

4) апяра́зваць; адзява́ць павя́зку, вяно́к

5) абіва́ць, абшыва́ць берагі́

6) пераплята́ць кні́гу

7) Med. выкліка́ць запо́р

2.

v.i.

1) прыліпа́ць, трыма́цца ра́зам

2) забавя́зваць, зьвя́зваць

A contract always binds — Кантра́кт забавя́звае

3.

n.

1) су́вязь f.

2) Mus. сынко́па f.

- bind oneself to

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

usschlagen*

1. vt

1) выбіва́ць

2) (mit D) абіва́ць, абшыва́ць (чым-н.)

3) адхіля́ць, адмаўля́ць;

j-m etw. ~ рэ́зка адмо́віць каму́-н. у чым-н.

2. vi

1) (h) брыка́цца

2) (s) распуска́цца (пра пупышкі)

3) (s) канча́цца;

die Sche schlug zu sinem Gnsten aus спра́ва павярну́лася на яго́ кары́сць

4) (s) прабіва́цца (пра полымя); выступа́ць на паве́рхню; мед. высыпа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)