extreme
[ɪkˈstri:m]
1.
adj.
1) скра́йні, экстрэма́льны; надзвыча́йны; радыка́льны
extreme measures — радыка́льныя за́хады
2) найдале́йшы, найбо́льш адда́лены (ад цэ́нтру)
3) апо́шні (надзе́я)
2.
n.
1) скра́йнасьць f.; скра́йняя супярэ́чнасьць
Love and hate are two extremes of feeling — Каха́ньне і няна́вісьць — дзьве скра́йнія пачуцьцёвыя супярэ́чнасьці
2) найвышэ́йшая ступе́нь
in/to the extreme — у (да) найвышэ́йшай ступе́ні
3) Math. кра́йнія чле́ны (прапо́рцыі)
•
- go to the extremes
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
furrow
[ˈfɜ:roʊ]
1.
n.
1) баразна́, баразёнка f.
2) каляі́на f. (ад ко́лаў), жо́лаб -у m. (размы́ты вадо́ю), разо́ра f.
3) скла́дка, змо́ршчына f.
4) Poet.
а) ральля́ f.
б) ні́ва f.; по́ле n.
2.
v.t.
1) ара́ць
2) баразьні́ць
3) мо́ршчыць, утвара́ць мо́ршчыны
4) расьсяка́ць (хва́лі, паве́тра)
3.
v.i.
1) мо́ршчыцца (пра твар), зьбіра́цца ў маршчы́ны
2) рабаці́цца (пра паве́рхню вады́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
grind
[graɪnd]
1.
v.t.
1) мало́ць; расьціра́ць на парашо́к
2) му́чыць, зьдзе́кавацца; прыгнята́ць, уціска́ць
3) тачы́ць (нож); шліфава́ць
4) круці́ць ру́чку (катры́нкі)
5) скрыгата́ць зуба́мі (ад зло́сьці)
6) informal удзёўбваць, убіва́ць (у галаву́)
2.
v.i.
1) мало́цца
2) informal зубры́ць (пе́рад экза́мэнам)
3.
n.
1) расьціра́ньне, таўчэ́ньне n.
2) скры́гат -у m.
3) цяжка́я ну́дная рабо́та
4) informal зубры́ла -ы m. & f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
spatter
[ˈspætər]
1.
v.t.
1) расплю́хваць
to spatter mud — расплю́хваць гразь
2) пасячы́, зрашаці́ць
Bullets spattered the wall — Ку́лі зрашаці́лі сьцяну́
3) Figur. абкі́дваць бало́там, гра́зьзю; узво́дзіць паклёп
2.
v.i.
расплю́хвацца
Rain spatters on the sidewalk — Дождж расплю́хваецца на тратуа́ры
3.
n.
1) ля́скат -у m.
a spatter of bullets — град ку́ляў
2) плю́скат -у m. (дажджу́)
3) пы́рскі; пля́мы ад пы́рскаў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
withdraw
[wɪðˈdrɔ]
1.
v.t. -drew, drawn, -drawing
1) адыма́ць, прыма́ць, вы́маць
He quickly withdrew his hand from the hot stove — Ён ху́тка адхапі́ў руку́ ад гара́чае пліты́
2) адкліка́ць
3) выма́ць, забіра́ць
He withdrew his savings from the bank — Ён забра́ў свае́ ашча́днасьці з ба́нку
2.
v.i.
1) выхо́дзіць
She withdrew from the room — Яна́ вы́йшла з пако́ю
2) Milit. адступа́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Schutz m -es
1) (vor D, gegen A) абаро́на, засцяро́га (ад каго-н., ад чаго-н.);
únter j-s ~ stéhen* быць пад чыёй-н. абаро́най;
~ léisten абараня́ць, засцерага́ць;
j-m ~ (und Schirm) bíeten* [gewähren] узя́ць каго́-н. пад сваю́ абаро́ну, засцерага́ць каго́-н.;
sich únter j-s ~ begében* стаць пад чыю́-н. абаро́ну;
únter dem ~ der Nacht [der Dúnkelheit] пад по́крывам но́чы
2) ахо́ва (мяжы, лясоў і г.д.);
~ von Mútter und Kind ахо́ва ма́ці і дзіця́ці
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
след м.
1. (адбітак) Spur f -, -en; Fúßspur f, Fúß(s)tapfe f -, -n, Fúß(s)tápfen m -s, - (нагі);
след ад ко́лаў Rádspur f;
ісці́ па чыіх-н. сляда́х in j-s Fúß(s)tapfen tréten*;
2. паляўн. Fährte f -, -n;
ісці́ па следзе die Fährte verfólgen, der Fährte fólgen;
згубі́ць след von der Fährte ábkommen*;
3. перан. Spur f -, -en;
сляды́ старажы́тнай культу́ры die Spúren éiner álten Kultúr;
знайсці́ сляды́ злачы́нства юрыд. éinem Verbréchen auf die Spur kómmen* [auf der Spur sein];
◊
заме́сці сляды́ die Spúren verwíschen;
пакі́нуць сляды́ на чым-н. auf etw. (A) ábfärben;
па гара́чых сляда́х auf fríscher Fährte [héißer Spur];
зні́кнуць без сле́ду spúrlos verschwínden*;
ад яго́ і след прасты́ў er war auf und davón, er ist (längst) über alle Bérge; er ist weit weg;
як след wie es sich gehört
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Amt n -(e)s, Ämter
1) паса́да, слу́жба;
ein ~ bekléiden, im ~ stéhen* займа́ць паса́ду;
séines ~es enthében* вызвалі́ць ад паса́ды;
éin ~ ántreten* прыступі́ць да выкана́ння абавя́зкаў
2) устано́ва; упраўле́нне; ве́дамства;
das Áuswärtige ~ міністэ́рства заме́жных спраў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Angst f -, Ängste (vor D) страх (перад чым-н.), бо́язь;
~ háben бая́цца;
j-m ~ éinjagen напало́хаць (каго-н.);
die ~ überkám ihn на яго́ напа́ў страх;
in táusend Ängsten schwében трапята́ць ад стра́ху;
schlótternde ~ жывёльны страх
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
hínlegen
1. vt кла́сці, палажы́ць;
hínlegen! лажы́ся!
2. ~, sich лажы́цца, кла́сціся hínnehmen
* vt
1) браць, узя́ць (сабе́)
2) прыма́ць, цярпе́ць, міры́цца (з чым-н.)
3):
von der Musík híngenommen sein быць у захапле́нні ад му́зыкі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)