Verbum

спасці́гнуць разм.

1. (зразумець) begréifen* vt, fássen vt;

2. (пра бяду і г. д.) (be)tréffen* vt, héimsuchen аддз. vt;

яго́ спасці́гла расчарава́нне er erlébte [erfúhr] éine Enttäuschung

віць wínden* vt;

віць вянкі́ Kränze wínden*;

віць вяро́ўку éinen Strick dréhen;

віць гняздо́ ein Nest báuen;

◊

з яго́ вяро́ўкі мо́жна віць er lässt sich álles gefállen

скасі́ць​^I

1. ábmähen vt;

скасі́ць траву́ Gras ábmähen;

2. перан. (загубіць, падарваць сілы) töten vt, zu Grúnde [zugrúnde] ríchten;

яго́ скасі́ла вайна́ der Krieg hat ihn getötet

ён займ. м. адз. er (G séiner, D ihm, A ihn);

яго́ не было́ до́ма er war nicht zu Háuse;

я яму́ праба́чыў ich hábe ihm verzíehen

мо́кра прысл., мо́кры nass; feucht (вільготны);

наскро́зь мо́кры pítschnass, tríefnass, trópfnass;

◊

мо́края ку́рыца ein begóssener Púdel;

у яго́ во́чы на мо́крым ме́сцы er hat nah ans [am] Wásser gebáut

чхаць, чхнуць

1. níesen vi;

2. перан. разм. груб. (на каго-н., што-н.) nicht beáchten, sich hinwégsetzen (über A);

◊

мне чхаць на яго́ ich pféife auf ihn

го́ран м.

1. тэх. Herd m -(e)s, -e;

кава́льскі го́ран Schmíedeherd m;

2. перан. Féueprobe f -, -n;

го́ран жыцця́ загартава́ў яго́ die Féuerprobe des Lébens stählte ihn

само́та ж.

1. (адзінота) Éinsamkeit f -, Alléinsein n -s;

2. (смутак, туга) Kúmmer m -s, Gram m -(e)s, Schwérmut f -;

◊

яго́ грызе́ само́та der Gram verzéhrt ihn [zehrt an ihm, frisst an ihm]