спасці́гнуць разм.

1. (зразумець) begréifen* vt, fássen vt;

2. (пра бяду і г. д.) (be)tréffen* vt, héimsuchen аддз. vt;

яго́ спасці́гла расчарава́нне er erlébte [erfúhr] éine Enttäuschung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)