Verbum

уткну́цца

1. (пранікнуць углыб чаго-н.) in etw. (A) éindringen*;

2. (закапацца галавой, тварам у што-н.) stécken vt, vergráben* vt;

3. (паглыбіцца ў якую-н. справу) sich vertíefen;

дзяўчы́нка ўткну́лася ў кні́гу das Mädchen vertíefte sich in das Buch

уцягну́цца

1. (прызвычаіцца да чаго-н.) sich éinleben; sich gewöhnen (у што-н. an A);

уцягну́цца ў пра́цу sich éinarbeiten, sich an die Árbeit gewöhnen;

2. (прыахвоціцца да чаго-н.) für etw. (A) in Léidenschaft geráten*, sich éiner Léidenschaft ergében*

загада́ць

1. (распарадзіцца) beféhlen* vt, ánordnen vt; lássen* vt (+ inf);

загада́ць паклі́каць каго-н. j-n rúfen lássen*;

2. (загадку) ein Rätsel áufgeben*, etw. zu ráten áufgeben*;

што загада́еце? was wünschen Sie?;

як загада́еце вас разуме́ць? wie soll ich Sie verstéhen?

налі́цца

1. (her)éinfließen* vi (s), éindringen* vi (s) (у што-н. in A);

2. (выспяваць) réifen vi (s), sáftig wérden; quéllen* vi (s), schwéllen* vi (s) (пра пупышкі і г. д.);

зе́рне наліва́ецца das Getréide körnt;

3. (напоўніцца) sich füllen

непако́іцца

1. (хвалявацца) besórgt sein (за каго-н., за што-н., аб чым-н. um A); sich beúnruhigen, sich (D)) Sórgen máchen (аб чым-н. wégen G); sich áufregen (хвалявацца) (аб чым-н. wegen G);

2. (турбавацца) sich stören lássen*

падбі́ць

1. (прыбіць знізу) (von únten) beschlágen* vt;

2. (падкласці) únterlegen vt; füttern vt (вопратку);

3. разм. (падбухторыць) áufhetzen vt, ánstiften vt, ánreizen vt (на што-н. zu D);

4. (стрэлам) ánschießen* vt (птушку); tréffen* vt (самалёт, танк і пад.)

раскруці́ць, раскру́чваць

1. (вяроўку і г. д.) aus¦einánder dréhen;

2. (што-н скручанае) entróllen vt, lóswickeln аддз. vt;

3. (кола і г. д.) áufdrehen vt, lósdrehen аддз. vt;

4. (расшрубаваць) lósschrauben аддз. vt, ábschrauben vt;

5. (пашырыць у дыяметры) áusdrehen vt

перакіда́ць

1. (цераз што-н.) hinüberwerfen* vt;

перакіда́ць це́раз плячо́ über die Schúlter wérfen*;

2. разм. (перавезці) hinüberschaffen vt; befördern vt, transportíeren vt (войскі, тавары); verlégen vt, verschíeben* vt;

3.:

перакіда́ць мост це́раз раку́ éine Brücke über den Fluss schlágen*

прарва́цца

1. (вопратка і г. д.) zerréißen* vi (s);

2. (лопнуць) plátzen vi (s); áufbrechen* vi (s) (пра нарыў);

3. (праз што-н.) sich dúrchschlagen*, dúrchbrechen* vi (s), dúrchstoßen* vi (s); dúrchschallen vi (пра гук); zum Áusbruch kómmen* (s) (пра пачуцці)

абме́н м. Áustausch m -es, Tausch m, Úmtausch m; Éintausch m; Wéchsel m -s;

у абме́н на што-н. im Áustausch [Tausch] gégen (A);

абме́н ду́мкамі Gedánkenaustausch m, Méinungsaustausch m, Áussprache f -, -n;

абме́н тэлегра́мамі Telegrámmwechsel m;

абме́н рэ́чываў Stóffwechsel m