Verbum

ságen vt

1) гавары́ць, каза́ць;

man sagt ка́жуць;

das lässt sich leicht ~ ! лёгка каза́ць!;

geságt – getán сказа́ў – зрабі́ў;

wie man zu ~ pflegt як ка́жуць, як гаво́рыцца, як той каза́ў;

so zu ~ так бы мо́віць;

wenn man so ~ darf калі́ мо́жна так сказа́ць [вы́разіцца];

das muss man ~ гэ́та трэ́ба прызна́ць;

dagégen ist nichts zu ~ су́праць гэ́тага не прыхо́дзіцца пярэ́чыць;

j-m etw. ~ lássen* перада́ць каму́-н. (на словах, праз трэцюю асобу);

lássen Sie sich geságt sein! ма́йце гэ́та на ўва́зе, по́мніце пра гэ́та! (з пагрозай);

sich (D) etw. nicht zwéimal ~ lássen* не застаўля́ць сябе́ ўпро́шваць;

damit ist álles geságt гэ́тым усё ска́зана;

es ist nicht zu viel geságt без перабо́льшвання мо́жна сказа́ць

2) зна́чыць;

das hat nichts zu ~ гэ́та нічо́га не зна́чыць;

◊

ságe und schréibe літара́льна, сло́ва ў сло́ва; сама́е ма́лае са́ма менш, ні даць, ні ўзяць;

ságe und schréibe húndert Éuro пішу́ про́піссю: сто е́ўра;

das hat mich, ságe und schréibe, húndert Éuro gekóstet я за гэ́та заплаці́ў ні мно́га, ні ма́ла – сто е́ўра;

ich hábe ihn, ságe und schréibe, zéhnmal gefrágt я пыта́ўся ў яго́ літара́льна дзе́сяць разо́ў;

er hat hier nichts zu ~ ён тут не распараджа́ецца

auch cj такса́ма, і;

wenn ~ хоць (бы) i;

sowóhl … als ~… як…, так і…;

wenn ~ хоць (бы) i;

wie dem ~ sei як бы там ні было́;

nicht nur…, sóndern ~… не то́лькі…, але́ i…;

óhne ~ zu frágen на́ват не пыта́ючыся;

und wenn ~ і ўсё ж такі́

davón, dávon adv

1) ад гэ́тага [таго́, яго́, яе́, іх];

was hábe ich ~ ? яка́я мне з гэ́тага кары́сць?

2) з гэ́тага [таго́, яго́, яе́, іх];

ich géhe ~ aus, dass… я зыхо́джу з таго́, што…

3) аб гэ́тым, аб тым [ім, ёй, іх];

nicht mehr ~! ні сло́ва больш аб гэ́тым!;

◊

er war auf und ~ яго́ і след прастыў

Partéi f -, -en

1) па́ртыя (палітычная);

éiner ~ ángehören нале́жаць да яко́й-н. па́ртыі;

es mit kéiner ~ hálten* не нале́жаць ні да яко́й па́ртыі

2):

die vertrágschließenden ~en юрыд. дагаво́рныя бакі́;

j-s ~ néhmen* [ergréifen*], für j-n ~ néhmen* стаць на чый-н. бок, заступі́цца за каго́-н.

trüben

1. vt

1) муці́ць, каламу́ціць (ваду);

es sieht so aus, als könne er kein Wässerchen ~ здае́цца ён і вады́ не закаламу́ціць

2) затума́ньваць; азмро́чваць (радасць);

kein Wölkchen trübte den Hímmel на не́бе не было́ ні во́блачка

2. ~, sich затума́ніцца;

der Hímmel trübte sich не́ба захму́рылася