Verbum

trüben

1. vt

1) муці́ць, каламу́ціць (ваду);

es sieht so aus, als könne er kein Wässerchen ~ здае́цца ён і вады́ не закаламу́ціць

2) затума́ньваць; азмро́чваць (радасць);

kein Wölkchen trübte den Hímmel на не́бе не было́ ні во́блачка

2. ~, sich затума́ніцца;

der Hímmel trübte sich не́ба захму́рылася