impress
I [ɪmˈpres]
1.
v.t.
1) рабі́ць ура́жаньне, ура́жваць
2) замацо́ўваць (у па́мяці)
3) адбіва́ць, адціска́ць, штэмплява́ць
4) націска́ць на што
2. [ˈɪmpres]
n.
1) адбі́так -ка m.; знак -у m.
2) штэ́мпель -я m. (адбі́так)
3) ура́жаньне n.
II
1. [ɪmˈpres]
v.t.
1) рэквізава́ць
2) сі́лай, прыму́сам вэрбава́ць (у во́йска)
2.
n.
1) рэквізы́цыя f.
2) прымусо́вая вэрбо́ўка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wave
[weɪv]
1.
n.
1) хва́ля f.
2) Phys. хва́ля, вібра́цыя f.
3) Figur. хва́ля f., наплы́ў -ву m.
a wave of enthusiasm — хва́ля ўзды́му
a cold wave — хало́дная хва́ля, хва́ля хало́днага паве́тра
4) маха́ньне n.
a wave of the hand — маха́ньне, знак руко́ю
5) ку́дзер -а ло́кан -а m.
2.
v.i.
1) хвалява́цца, калыха́цца
The reeds waved in the breeze — чаро́т хвалява́ўся ад паве́ваў ве́трыку
2) кучара́віцца
Her hair waves naturally — Ейныя валасы́ натура́льна кучара́выя
3.
v.t.
1) накру́чваць, завіва́ць
to wave hair — заві́ць валасы́
2) махаць, дава́ць знак (руко́ю)
to wave a car to halt — спыні́ць а́ўта ма́хам рукі
to wave a good-by — маха́ць руко́ю на разьвіта́ньне
She waved him away — Яна́ адпра́віла яго́ ма́хам рукі́
3) пагража́льна маха́ць
He waved the stick at them — Ён пагразі́ў ім кі́ем
•
- make waves
- wave aside
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
néigen
1. vt нахіля́ць, схіля́ць, нагіна́ць
2. vi мець схі́льнасць;
er neigt zu der Méinung, dass… ён схіля́ецца ду́маць, што…;
er neigt zur Allergíe ён схі́льны да алергі́і
3. ~, sich
1) схіля́цца, нахіля́цца
2) кла́няцца;
sich j-m zum Gruß ~ паклані́цца каму́-н. (у знак прывіта́ння)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
кні́жны
1. (які адносіцца да кнігі) Buch-; Bücher-;
кні́жны пераплёт Búcheinband m -(e)s, -bände;
кні́жная ша́фа Bücherschrank m -(e)s, -schränke;
кні́жная палі́ца Bücherregal n -s, -e, Bücherbrett n -(e)s, -er;
кні́жны га́ндаль Búchhandel m -s;
кні́жны фонд Bücherbestand m -(e)s, -bestände;
кні́жны агля́д Bücherschau f -, -en;
кні́жны знак Búchzeichen n -s, -, Exlíbris n -, -;
2. (тэарэтычны) búchgelehrt, stúbengelehrt; lébensfremd (далёкі ад жыцця);
кні́жная вучо́насць Búchgelehrsamkeit f -;
3. лінгв. búchsprachlich, Buch-;
кні́жнае сло́ва búchsprachlicher Áusdruck
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
peck
I [pek]
n.
1) ме́ра ёмістасьці 1/4 бу́шаля (каля́ 9 л.)
2) шмат, мно́ства n.; ку́ча f., бе́зьліч
a peck of trouble — бе́зьліч турбо́таў
II [pek]
1.
v.
1) дзяўбці́, дзяўба́ць, дзёўбаць (дзю́бай)
A hen pecks corn — Ку́рыца дзяўбе́ кукуру́зу
2) выдзёўбваць (дзі́рку)
3) informal ма́ла, неахво́тна е́сьці
4) informal цмо́кнуць pf. (пацалава́ць сьпе́хам)
2.
n.
1) уда́р дзю́бай, дзяўбо́к -ка́ m.
2) вы́дзяўблены знак ці дзі́рка
3) informal цмо́кненьне, лёгкі пацалу́нак насьпе́х
•
- peck at
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
mark
I [mɑ:rk]
1.
n.
1) знак -у m., ме́тка f.
2) a question mark — пыта́льнік -а m. (знак прыпы́нку)
3) адзна́ка, ацэ́нка f. (шко́льная)
4) цэль -і f.; мішэ́нь f.
to hit the mark — тра́піць у цэ́ль, папа́сьці; дасягну́ць мэ́ты
to miss the mark — прамахну́цца, не асягну́ць паста́ўленае мэ́ты
5) мяжа́, но́рма f.; узро́вень -ўню m.
above the mark — вышэ́й за но́рму
below the mark — ніжэ́й за но́рму, не на вышыні́
up to the mark —
а) на нале́жнай вышыні́
б) у до́брым ста́не, у до́брым здаро́ўі
•
- beside the mark
- of mark
2.
v.t.
1) ста́віць адзна́кі (у шко́ле)
2) рабі́ць зна́кі; пакіда́ць сьлед, пля́му, рубе́ц
3) абазнача́ць
4) адзнача́ць (-ца)
5) пака́зваць на што
6) заўважа́ць
mark my words — запо́мні мае́ сло́вы
7) запі́сваць
8) ста́віць цэ́ны (на тава́рах)
to mark down —
а) запіса́ць
б) зьні́зіць цану́ на тава́ры
to mark time —
в) Milit. адбіва́ць крок на ме́сцы
г) часо́ва адтэрміно́ўваць спра́ву
II [mɑ:rk]
n.
ма́рка f. (ко́лішняя грашо́вая адзі́нка ў Няме́ччыне, Фінля́ндыі)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ма́рка ж.
1. Márke f -, -n;
пашто́вая ма́рка Bríefmarke f -, -n; Póstwertzeichen n -s, -;
канве́рт з ма́ркай frankíerter Úmschlag;
2. (знак, кляймо) Zéichen n -s, -, Márke f, Stémpel m -s, -;
3. (грашовая адзінка) Mark f -, Márkstück n -(e)s, -e;
няме́цкая ма́рка гіст. Déutsche Mark (скар. DM);
4. (гатунак, якасць) Márke f -, -n, Sórte f -, -n, Qualität f -, -en;
ма́рка ста́лі Stáhlsorte f -;
віно́ найле́пшай ма́ркі Wein béster Márke [Qualität];
праду́кцыя вышэ́йшай ма́ркі Spítzenerzeugnisse pl;
трыма́ць ма́рку sein Ánsehen hoch hálten*; auf séinen Ruf hálten*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
blaze
I [bleɪz]
1.
n.
1) по́лымя n., аго́нь -ню́ m.
in a blaze — у агні́
2) бляск -у m., рэ́зкае сьвятло́
3) вы́бух -у m.
a blaze of temper — вы́бух зло́сьці
2.
v.i.
1) пала́ць, палымне́ць; гарэ́ць
2) сьвяці́цца (ад агню́, сьвятла́); зьзяць, блішчэ́ць, зіхаце́ць
3)
а) успалы́хваць, шуга́ць, загара́цца (по́лымем)
б) выбуха́ць (ад зло́сьці, ра́дасьці)
3.
v.t.
асьвятля́ць, кі́даць сьвятло́
•
- blaze away
- Go to blazes!
- the blazes
II [bleɪz]
n.
1) знак -у m., засе́чка f. (на дрэ́ве)
2) бе́лая пля́мка (на ло́бе жывёлы)
III [bleɪz]
v.t.
разгалаша́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
blue
[blu:]
1.
n.
1) блакі́т -у m.; сі́ні ко́лер
2)
а) сі́няя фа́рба
б) сі́нька f.
3) informal “сі́няя панчо́ха”
4) informal сі́няя сту́жка (знак высо́кага вызначэ́ньня)
2.
adj.
1) сі́ні, сі́ненькі; блакі́тны
2) пасіне́лы, сьсіне́лы
blue with cold — пасіне́лы ад хо́ладу
3) су́мны; хму́рны; зьнеахво́чаны
to look blue — мець су́мны вы́гляд
to feel blue — чу́цца прыгне́чаным
4) бязра́дасны, змро́чны, прыгнята́льны
5) esp. Brit. непрысто́йны, салёны
a blue joke — салёны жарт
6) блю́завы
3.
v.t.
сіні́ць (сі́нькай)
•
- into the blue
- out of the blue
- the blue
- the Blue and the Gray
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ко́рань м.
1. Wúrzel f -, -n;
ко́рань зу́ба Záhnwurzel f;
2. матэм. Rádix f -, -dizes, Wúrzel f;
пака́зчык ко́раня Wúrzelexponent m -en, -en;
знак ко́раня Wúrzelzeichen n -s, -;
квадра́тны ко́рань Quadrátwurzel f;
здабыва́ць ко́рань die Wúrzel zíehen*, radizíeren vt;
3. грам. Wúrzel f;
ко́рань сло́ва Wúrzel des Wórtes;
◊
ко́рань зла [лі́ха] die Wúrzel des Übels;
вы́рваць з ко́ранем mit der Wúrzel áusrotten, mit Stumpf und Stiel áusrotten;
пусці́ць карані́ Wúrzeln schlágen*;
урасці́ караня́мі sich éinwurzeln;
увахо́дзіць сваі́мі караня́мі ў глыбо́кую старажы́тнасць tief im Áltertum wúrzeln;
глядзе́ць у ко́рань (éiner Sáche) auf den Grund géhen* [kommen*];
ко́рань жыцця́ (жэнь-шэнь) Gínseng m -s, -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)