tutor

[ˈtu:tər]

1.

n.

1) прыва́тны наста́ўнік, дарэ́ктар -а m.

2) рэпэты́тар -а m.

2.

v.i.

1) дава́ць прыва́тныя ле́кцыі, рэпэты́цыі

2) быць рэпэты́тарам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Kredít I m -(e)s, -e

1) крэды́т

2) даве́р;

auf ~ у крэды́т;

~ gewähren крэдытава́ць, дава́ць крэды́т;

j-m ~ gében* дава́ць крэды́т каму́-н.; ве́рыць каму́-н.;

j-n um séinen [állen] ~ bríngen* дыскрэдытава́ць каго́-н.;

den ~ kündigen закры́ць крэды́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entlóhnen vt

1) узнагаро́джваць (за працу); распла́чвацца (з кім-н.)

2) дава́ць разлі́к (каму-н.), звальня́ць (каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mórgen adv за́ўтра;

~ früh за́ўтра ра́ніцай;

bis ~ да за́ўтра;

◊

j-n auf ~ vertrösten ≅ дава́ць каму́-н. пусты́я абяца́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sup

I [sʌp]

v., (-pp-)

вячэ́раць; дава́ць вячэ́ру, частава́ць вячэ́рай

II [sʌp]

1.

v., (-pp-)

сёрбаць; піць малы́мі глытка́мі

2.

n.

малы́ глыто́к, каўто́к -ка́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

license

[ˈlaɪsəns]

1.

n.

1) дазво́л -у m.

2) пасьве́дчаньне n.

3) ліцэ́нзія f.

4) злоўжыва́ньне свабо́дай

2.

v.t.

1) дава́ць дазво́л

2) дазваля́ць зако́нам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

preface

[ˈprefəs]

1.

n.

прадмо́ва f., усту́п -у m.; усту́пнае сло́ва

2.

v.

1) дава́ць прадмо́ву, пачына́ць прадмо́вай (кні́гу)

2) быць усту́пам да чаго́-н.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

put up

а) рабі́ць; будава́ць

б) выстаўля́ць (на про́даж)

в) дава́ць

He put up the money for the car — Ён даў гро́шы на аўтамабі́ль

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ban(n)s

[ˈbænz]

n., pl.

за́паведзі pl. only (паведамле́ньне аб жані́мстве)

to ask the bans — дава́ць на за́паведзі

to call the bans — абвяшча́ць за́паведзі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

adjure

[əˈdʒʊr]

v.t.

1) дава́ць нака́з; падво́дзіць пад прыся́гу

2) закліна́ць; малі́ць; упро́шваць, упраша́ць

I adjure you to speak the truth — Я закліна́ю вас, гаварэ́це пра́ўду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)