Verbum

vórfahren* vi (s)

1) (vor A) пад’язджа́ць (да чаго-н.)

2) (bei D) заязджа́ць (да каго-н.)

3) (D) е́хаць напе́радзе; абганя́ць

beiséite adv убо́к; убаку́;

~ légen [tun*] адкла́дваць (убо́к);

~ stéllen [rücken] адстаўля́ць [адсо́ўваць];

etw. ~ lássen* 1) прапуска́ць, апуска́ць што-н. (напр., пры чытанні); 2) не звярта́ць ува́гі; забыва́ць, забыва́цца;

etw. ~ légen 1) адкла́дваць (грошы, кнігу для каго-н.); 2) адкла́дваць рабо́ту [пра́цу] (над чым-н.);

j-n ~ scháffen звальня́ць, зніма́ць каго́-н.

pflégen

1. vt дагляда́ць (каго-н.), клапаці́цца (пра каго-н.);

Rat ~ ра́іцца;

Fréundschaft mit j-m ~ сябрава́ць з кім-н.;

der Rúhe ~ адпачыва́ць

2. vi (+ inf з zu) мець звы́чай (рабіць што-н.);

um díese Zeit pflegt er noch zu schláfen у гэ́ты час ён звыча́йна яшчэ́ спіць

áusgeben*

1. vt

1) выдава́ць

2) расхо́даваць, выдатко́ўваць

3) аддава́ць (загад); выстаўля́ць (лозунгі)

4) (für j-n) выдава́ць (за, у якасці каго-н.);

er gab ihn für séinen Brúder aus ён вы́даў яго́ за свайго́ бра́та

2. ~, sich

1) (für A) выдава́ць сябе́ (за каго-н.)

2) патра́ціцца, выдаткава́цца

Gerícht I n -(e)s, -e суд;

éine Sáche vor ~ bríngen* узбуджа́ць спра́ву ў судзе́;

j-n vor ~ láden* вы́клікаць каго́-н. у суд;

von ~s wégen у судо́вым пара́дку;

über j-n zu ~ sítzen* судзі́ць каго́-н.;

zu ~ sítzen* засяда́ць у судзе́;

das Jüngste ~ рэл. стра́шны суд

verléihen* vt (D)

1) пазыча́ць, дава́ць у доўг [напрака́т];

sein Ohr j-m ~ вы́слухаць каго́-н.

2) надава́ць (бляск, сілу і г.д. чаму-н.);

éinem Gedánken Áusdruck ~ вы́казаць ду́мку

3) узнагаро́джваць (ордэнам каго-н.), прысво́йваць (званне каму-н.); прысуджа́ць (прэмію каму-н.);

ihm wúrde ein Órden verlíehen яго́ ўзнагаро́дзілі о́рдэнам