уляпі́ць разм.

1. (hinéin)kleben vt;

2. разм. (выцяць каго-н., моцна ўдарыць) j-m eins überhauen, j-m ein paar Híebe versétzen;

уляпі́ць каму-н. апляву́ху j-m éine Óhrfeige gében*;

уляпі́ць вымо́ву éinen stréngen Verwéis ertéilen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)