уляпі́ць разм.

1. (hinin)kleben vt;

2. разм. (выцяць каго-н., моцна ўдарыць) j-m eins überhauen, j-m ein paar Hebe verstzen;

уляпі́ць каму-н. апляву́ху j-m ine hrfeige gben*;

уляпі́ць вымо́ву inen strngen Verwis ertilen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)