Verbum

напра́мак м.

1. Ríchtung -, -en; Áusrichtung f -, -en;

ва ўсіх напра́мках in álle Ríchtungen;

у напра́мку да чаго-н. in der Ríchtung nach (D);

2. (плынь, групоўка) Ríchtung f -, -en, Strömung f -, -en;

напра́мак ду́мкі Géistesrichtung f -, -en; Éinstellung f -, -en;

літарату́рны напра́мак Literatúrströmung f -, -en;

3. вайск. Fróntabschnitt m -(e)s, -e;

на захо́днім напра́мку an der Wéstfront; гл. тс. кірунак

трэніро́ўка ж.

1. (дзеянне) Training [´trɛ:- i ´tre:-] n -s, Trainíeren n -s, Übung f -, -en;

аўтаге́нная трэніро́ўка autogénes Training;

дасягну́ць чаго-н. трэніро́ўкай étwas durch Training erréichen;

2. спарт. (заняткі) Training erlángen;

2. спарт. (заняткі) Training n -s, -s;

трэніро́ўка па пла́ванні Schwímmtraining n;

на трэніро́ўцы beim Training;

на трэніро́ўку zum Training;

3. (натрэніраванасць) Trainíertheit f -; (спартыўны стан) Konditión f -, Fítness f -

узбуджа́ць, узбудзі́ць

1. (выклікаць) errégen vt, ánregen vt, hervórrufen* vt, réizen vt;

узбуджа́ць падазрэ́нне Verdácht errégen [hervórrufen*];

2. (настройваць каго-н. супраць чаго-н.) áufreizen vt; áufstacheln vt; áufwiegeln vt (падбухторваць);

3. (прывесці ў стан нервовага пад’ёму) áufstacheln vt, áufpeitschen vt;

узбуджа́ць не́рвы die Nérven réizen;

узбуджа́ць хада́йніцтва ein Gesúch éinreichen;

узбуджа́ць зыск [іск, спра́ву] юрыд. éinen Prozéss ánstrengen, ein Verfáhren [éine Kláge] éinleiten

усту́пка ж. разм.

1. Zúgeständnis n -ses, -se; Konzessión f -, -en, Kompromíss m, n -es, -e;

узае́мныя ўсту́пкі gegénseitiges Entgégenkommen;

ісці́ на ўсту́пкі Zúgeständnisse máchen; náchgeben* vi;

дабі́цца вялі́кіх усту́пак gróße Zúgeständnisse erzíelen [ábnötigen (у каго-н. D)];

2. (чаго-н.) Ábtretung f -, -en, Überlássung f -, -en; Vergünstigung f -, -en (ільгота);

3. камерц. (у цане) Préisermäßigung f -, -en, Rabátt m -(e)s, -e

хілі́ць

1. (нахіляць) néigen vt, (níeder)béugen vt;

2. марск., ав. krängen vt, kíelen vt, auf die Séite légen;

3. безас. (ахопліваць, адольваць):

мяне́ хі́ліць на сон ich bin schläfrig;

4. перан. (да чаго, куды-н.) zíelen vi (auf A);

было́ незразуме́ла, куды ён хі́ліць es war nicht klar, woráuf er ábzielt;

5. перан. (прывабліваць, прыцягваць) ánziehen* vt, Ánziehungskraft besítzen*

во́стры

1. scharf; spitz;

2. (пра пачуцці) héftig; fein, scharf (пра зрок, слых, розум); scharf, béißend (на смак);

во́стры боль héftiger Schmerz;

3. (напружаны) gespánnt, zúgespitzt;

во́страе стано́вішча gespánnte Láge;

во́стры недахо́п stárker [gróßer] Mángel (чаго-н. an D);

4. (з’едлівы) bíssig, scharf; béißend;

во́страе сло́ва ein schárfes Wort;

ён во́стры на язы́к er hat éine schárfe Zúnge;

5. мед. akút (напр., пра боль)

прыпада́ць

1. (туліцца) sich drücken, sich schmíegen (да чаго-н. an A);

прыпада́ць да зямлі́ sich zu Bóden wérfen*;

2. (супадаць з чым-н.) fállen* vi (s), kómmen* vi (s) (auf A);

свабо́дны дзень прыпада́е на… der fréie Tag fällt [kommt] auf…;

3. (дастацца) zúfallen* vi (s), zutéil wérden (пра шчасце, гонар і г. д.);

прыпада́ць на до́лю каму-н. j-m zutéil wérden