range

[reɪndʒ]

1.

n.

1) праме́жак -ку m., ра́мкі pl.

a range of prices from 5 cents to 25 dollars — цэ́ны ў праме́жку ад 5 цэ́нтаў да 25 даля́раў

2) дасяга́льнасьць, дальнабо́йнасьць f., да́льнасьць дзе́яньня; до́сяг -у m.

The missile has a range of 200 miles — Дасяга́льнасьць раке́ты — 200 мі́ляў

3) стрэ́льбішча n.

4) па́сьбішча n.

5) ланцу́г -а́ m., шэ́раг -у m.

a range of mountains — го́рны ланцу́г

a wide range of color — шыро́кая га́ма ко́лераў

6) абша́р -у m., зо́на f., ахо́п -у m.

7) кухо́нная пліта́

2.

v.i.

1) распасьціра́цца (у ме́жах ад чаго́ да чаго́)

2) цягну́цца

prices ranging from $5 to $10 — цэ́ны ў праме́жку ад 5 да 10 даля́раў

3) вандрава́ць

3.

v.t.

1) разьмярко́ўваць

2) выстро́йваць у рад; групава́ць

3) дасяга́ць

•

- at close range

- range of vision

- voice range

- out of range

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éigentlich

1. a ула́сны, сапра́ўдны;

~e Ábsichten шчы́рыя [сапра́ўдныя] наме́ры

2) прамы́, непасрэ́дны;

~er Zusámmenhang прама́я [непасрэ́дная] су́вязь

2. adv ула́сна (ка́жучы);

was wóllen Sie ~? Чаго́ Вы, ула́сна ка́жучы, хо́чаце [жада́еце]?;

er hat ~ Recht ён, ула́сна ка́жучы, ма́е ра́цыю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bezúg m -(e)s, -züge

1) абі́ўка, чахо́л, навало́чка

2) вы́піска, зака́з, паку́пка; атрыма́нне (тавару, газет, заказу)

3) адно́сіны;

mit [in] ~ auf… спасыла́ючыся на…;

~ néhmen* auf (A) спасыла́цца (на што-н.);

in ~ auf etw. адно́сна чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gehörig

1. a

1) які́ нале́жыць (каму-н.); які́ адно́сіцца (да чаго-н.)

2) нале́жны; даво́лі вялі́кі

2. adv нале́жным чы́нам, як нале́жыць, мо́цна;

j-m ~ die Wáhrheit ságen сказа́ць каму́-н. усю́ пра́ўду ў во́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlimm

1. a

1) дрэ́нны, ке́пскі;

das ist noch lánge nicht das Schlímmste гэ́та яшчэ́ не са́мае го́ршае

2) хво́ры;

ihr wurde ~ ёй ста́ла дрэ́нна

2. adv дрэ́нна, ке́пска;

auf etw. ~ sein (мо́цна) пра́гнуць чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verzéichnen

1. vt

1) запі́сваць, склада́ць спіс (чаго-н.)

2) адзнача́ць (поспех);

er hat éinen gróßen Erfólg zu ~ ён ма́е вялі́кі по́спех; у яго́ вялі́кі по́спех

3) няпра́вільна намалява́ць

2. ~, sich памылі́цца пры малява́нні, няпра́вільна намалява́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зара́ ж.

1. Mórgenrot n -(e)s, Mórgenröte f - (ранішняя); Ábendrot n, Ábendröte f (вячэрняя);

з заро́ю frühmorgens, am frühen Mórgen; im Mórgengrauen;

2. перан. (пачатак чаго-н.) Mórgenrot n, Mórgenröte f;

ад зары́ да зары́ vom Ábend bis zum Mórgen, die gánze Nacht hindúrch;

ні свет ні зара́ vor Tau und Tag, in áller Frühe, vor Tágesanbruch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выраста́ць, вы́расці

1. wáchsen* vi (s), áufwachsen vi (s), groß wérden; heránwachsen vi (s);

2. (павялічвацца) ánwachsen* vi (s);

3. разм.:

выраста́ць з чаго-н. aus etw. (D) heráuswachsen*;

выраста́ць з касцю́ма aus dem Kleid [Ánzug] heráuswachsen*;

4. (паказвацца, узнікнуць) sich zéigen, in Erschéinung tréten*; entstéhen* vi (s);

◊

выраста́ць у чыіх-н. вача́х in j-s Áugen stéigen* [Ánsehen gewínnen]*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адарва́ць

1. ábreißen* vt; ábbrechen* vt (галінку, кавалак чаго-н.);

2. (разлучыць) trénnen vt, lóslösen vt, auseinánder réißen*;

3. (перашкодзіць займацца чым-н.) lósreißen* vt;

◊

адарва́ць з рука́мі што-н. gíerig nach etw. (D) gréifen*; sich um etw. (A) réißen*;

адарва́ць ад сябе́ што-н. etw. schwéren Hérzens wéggeben* [híngeben*, áufgeben*];

вачэ́й не адарва́ць die Áugen nicht ábwenden können*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адне́сці

1. (аддаць) (hín)trágen* vt, (hín)bríngen* vt; wégtragen* vt, wégschaffen vt, fórtbringen* vt (прэч);

2. (пра вецер, ваду, натоўп і г. д.) ábtreiben* vt, fórttreiben* vt;

3. (дастасаваць; далічыць) zúschreiben* vt; zúrechnen vt (да чаго-н. D); bezíehen* vt, zurǘckführen vt (auf A);

4. (адкласці) verlégen vt, áufschieben* vt;

◊

адне́сці на чый-н. раху́нак j-m ánrechnen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)