Verbum

се́яць с.-г., тс. перан. säen vt, áussäen vt;

се́яць радка́мі dríllen vt;

се́яць гнёздамі díbbeln vt;

◊

се́яць разла́д Zwíetracht säen

скуралу́п м. разм.

1. Schínder m -s, -, Ábdecker m -s, -;

2. перан. (жорсткі чалавек) Ménschenschinder m; Blútsauger m -s, -, Schínder m

спарахне́ць

1. vermódern vi (s), verwésen vi (s), verfáulen vi (s); morsch wérden;

2. перан. (састарэць) áltern vi (s), gebréchlich [hínfällig] wérden

тапы́рыцца

1. sich sträuben; ábstehen* vi (h, s) (пра матэрыю і г. д.);

2. перан. (упарціцца, наравіцца) láunisch [láunenhaft] sein, Láunen háben

улі́пнуць klében bléiben; перан. разм. heréinfallen* vi (s), in die Klémme geráten*;

улі́пнуць у непрые́мную гісто́рыю in éine únangenehme Geschíchte hinéingeraten*

хіста́нне н.

1. (няўстойлівасць) Schwánkung f -, -en;

2. перан. (сумненне) Schwánken n -s, Únschlüssigkeit f -, Bedénken n -s, -; гл. тс. ваганне

хі́сткі

1. (няўстойлівы) wáckelig, schwánkend; kíppelig (стол і г. д.); únsicher (крок і г. д.);

2. перан. (ненадзейны) wánkelmütig, únbeständig, únsicher

чэ́рпаць кніжн.

1. schöpfen vt, bággern vt;

2. перан. entléhnen vt, schöpfen vt;

чэ́рпаць ве́ды Kénntnisse schöpfen (aus D) [entnéhmen* (D)]

яд м.

1. (атрута) Gift n -(e)s, -e;

2. перан. Gift n -(e)s; Gálle f -, Bósheit f - (злоба, з’едлівасць)