Verbum

збыць

1. (тавар) ábsetzen vt, verkáufen vt, vertréiben* vt (прадаць);

2. разм. (адвязацца, адчапіцца ад чаго-н.) ábschaffen vt, lóswerden аддз. vt;

збыць што-н з рук sich (D) etw. vom Hálse sсháffen

зго́дны

1. (на што-н.) éinverstanden (sein) (mit D), beréit (zu D);

2. (салідарны з кім-н.) éiner Méinung (sein) (mit D), überéinstimmend (mit D);

3. (дружны) éinmütig, éinträchtig;

4. (узгоднены) aufeinánder ábgestimmt

згубі́ць

1. verlíeren* vt; verlústig géhen* (што-н. G) (высок.);

згубі́ць з вачэ́й aus den Áugen verlíeren*;

2. (знішчыць) zugrúnde [zu Grúnde] ríchten;

згубі́ць каго-н. j-n ins Verdérben stürzen, j-n zugrúnde [zu Grúnde] ríchten

змага́цца

1. (біцца, ваяваць) kämpfen vi (за што-н. für, um A), ríngen* vi (um A); (супраць чаго-н. gégen A, mit D);

2. спарт. wétteifern неаддз. vi, wéttstreiten* аддз. vi (толькі inf)

ста́цца (адбыцца) geschéhen* vi (s), los sein; passíeren vi (s);

што з ім ста́лася? was ist mit ihm geschéhen?, was ist mit ihm los?, was ist aus ihm gewórden?, was ist ihm zúgestoßen?

сяк-так прысл., разм.

1. (ледзь-ледзь, з цяжкасцю) mit Mühe und Not, mit Ach und Krach; schlecht und recht;

2. (так, што можна трываць) erträglich, passábel, ertrágbar, léidlich;

3. (нядбайна) náchlässig, flüchtig

тачы́ць

1. (на такарным станку) dréhen vt (метал); dréchseln (дрэва);

2. (прагрызаць, пашкоджваць што-н.) nágen vt (пра грызуноў); zerfréssen* vt (пра чарвяка і г. д.);

◊

по́мста яго́ то́чыць die Ráche verzéhrt ihn [zehrt an ihm, frisst an ihm]

удыха́ць, удыхну́ць

1. éinatmen vt;

2. перан. (узбудзіць, абудзіць што-н.) éinflößen vt, éinhauchen vt;

удыха́ць у каго-н. му́жнасць éinflößen vt;

удыха́ць жыццё ў якую-н. спра́ву éiner Sáche (D) Lében éinhauchen

уме́нне н. Fähigkeit f -, -en (што-н. рабіць zu + inf; Fértigkeit f -, -en (in D), Geschícklichkeit f -, -en (спрытнасць); Können n -s (магчымасці); Fáchkenntnis f -, -se (веды, кампетэнтнасць);

уме́нне малява́ць Fértigkeit im Málen