Verbum

verstéhen*

1. vt

1) разуме́ць, ця́міць, ке́міць;

j-m etw. zu ~ gében* даць зразуме́ць каму́-н. што-н.

2) уме́ць (што-н. рабіць), разбіра́цца (у чым-н.);

von éiner Sáche nichts ~ не ця́міць нічо́га ў спра́ве;

er verstéht es, gut zu málen ён уме́е до́бра малява́ць;

verstéht er viel von Musík? ён ду́жа разбіра́ецца ў му́зыцы?

2. ~, sich

1) разуме́ць адзі́н аднаго́, знахо́дзіць агу́льную мо́ву, паразуме́цца

2):

es verstéht sich von selbst само́ сабо́й зразуме́ла

Únrecht n -(e)s несправядлі́васць;

~ háben не мець ра́цыі, памыля́цца;

~ tun* дзе́йнічаць няпра́вільна [несправядлі́ва];

~ bekómmen* не мець ра́цыі; памыля́цца; быць няпра́вільна пакара́ным;

j-m ~ gében* лічы́ць, што хто́сьці памыля́ецца [не ма́е ра́цыі];

es geschíeht ihm ~ яго́ крыўдзяць;

zwíschen Recht und ~ nicht unterschéiden können* не ве́даць, што до́бра, а што дрэ́нна;

im ~ sein не мець ра́цыі, памыля́цца;

mit ~, zu ~ няпра́вільна, дарма́;

etw. zu ~ tun* дзе́йнічаць [рабі́ць, абыхо́дзіцца] несправядлі́ва ў чым-н.;

der Vertrág bestéht zu ~ дамо́ва [дагаво́р] не ма́е зако́ннай сі́лы [не правамо́цная, -ны]

áufgehen* vi (s)

1) узыхо́дзіць (пра сонца)

2) падыма́цца;

der Vórhang geht auf засло́на падыма́ецца;

ein stárker Wind geht auf падыма́ецца мо́цны ве́цер

3) адчыня́цца, адкрыва́цца (тс. перан.);

die Áugen gíngen mir auf у мяне́ адкры́ліся во́чы, я зразуме́ў

4) мед. прарва́цца (пра нарыў); адкрыва́цца (пра рану)

5) распуска́цца (пра пупышкі)

6) развя́звацца, распо́рвацца, расшпі́львацца

7) матэм. дзялі́цца

8) быць захо́пленым (чым-н. – in D);

in der Árbeit ~ з галаво́й акуну́цца ў пра́цу [рабо́ту]

Mühe f -, -n намага́нне, вы́сілак, кло́пат, імкне́нне;

mit ~ und Not з (вялі́кай) ця́жкасцю;

sich (D) ~ gében* намага́цца, ру́піцца;

máchen Sie sich kéine ~! не турбу́йцеся, калі́ ла́ска!;

séine líebe ~ mit j-m [mit etw.] (D) háben важда́цца з кім-н., з чым-н.;

es lohnt sich die ~ nicht гэ́та не ва́рта кло́пату;

sich gróße ~ [sich die ~] máchen узя́ць на сябе́ турбо́ты;

kéine ~ schéuen не бая́цца кло́пату, не шкадава́ць сіл;

◊

~ und Fleiß bricht Eis ≅ цярпі́ каза́к – атама́нам бу́дзеш

Kreuz n -es, -e

1) крыж;

das Róte ~ чырво́ны крыж;

etw. übers ~ légen пакла́сці што-н. крыж-на́крыж;

ein ~ schlágen*, das Zéichen des ~es máchen перажагна́цца;

ans ~ schlágen* [nágeln] раскрыжава́ць, укрыжава́ць

2) анат. паясні́ца

3) карт. жо́лудзі, крэ́сці

4) крыж, ця́жар, му́ка, паку́та;

sich in sein ~ schícken пако́рліва не́сці свой крыж, прыміры́цца з сваі́м лёсам

5) муз. дые́з;

◊

ein ~ über etw. (A) máchen паста́віць крыж на чым-н.; махну́ць руко́ю на што-н.

Verständnis n -ses, -se

1) (für A) разуме́нне (чаго-н.);

j-m das ~ für etw. (A) béibringen* дабі́цца ад каго́-н. разуме́ння чаго́-н.;

mir geht das ~ für etw. (A) auf я пачына́ю разуме́ць што-н.

2) разуме́нне, спачува́нне;

vólles ~ für etw. (A) háben быць ца́лкам і по́ўнасцю зго́дным з чым-н.;

viel ~ für etw. (A) áufbringen* адно́сіцца з вялі́кім спачува́ннем да чаго́-н.;

ein beréitwilliges ~ zéigen адне́сціся да чаго́-н. добразычлі́ва

3) пагадне́нне, дамо́ўленасць; узаемаразуме́нне

Nóte f -, -n

1) адзна́ка, бал;

j-m éine gúte ~ gében* ста́віць каму́-н. до́брую адзна́ку

2) заўва́га, адзна́ка;

etw. mit éiner ~ verséhen* зрабі́ць адзна́ку на чым-н.

3) банкно́т, купю́ра

4) дып. но́та;

~n áustauschen абме́ньвацца но́тамі

5) но́та (у розн. знач.);

etw. in ~n sétzen піса́ць му́зыку на што-н., пакла́сці што-н. на му́зыку;

nach ~n spíelen ігра́ць па но́тах;

wie nach ~n як па но́тах

6) перан. тон, адце́нне;

éine ándere ~ ánschlagen* перамяні́ць тон

scharf

1. a во́стры

2) рэ́зкі, прані́злівы

3) е́дкі

4) во́стры, то́нкі (пра слых)

5) мо́цны (пра акуляры);

~e Patrónen баявы́я патро́ны [набо́і];

ein ~er Schuss тра́пны стрэл;

auf j-n [auf etw.] ~ sein мо́цна ціка́віцца кім-н. [чым-н.]; разм. пра́гнуць, мо́цна хаце́ць [жада́ць] (чаго-н.), ква́піцца (на што-н.)

2. adv

1) во́стра (навастрыць)

2) дакла́дна; ува́жліва; пі́льна;

~ bewáchen пі́льна ахо́ўваць

3) рашу́ча; рэ́зка; энергі́чна;

~ dúrchgreifen* прыня́ць рашу́чыя ме́ры;

~ máchen падбухто́рваць, ве́сці кампа́нію супро́ць каго́-н.

Herr m -n, -en

1) пан, спада́р, гер;

méine Dámen und ~en! пано́ве!, спада́рыні і спадары́!;

~ Náseweis вы́скачка;

als gróßer ~ lében жы́ць па-па́нску [па́нам];

den gróßen ~en spíelen выдава́ць сябе́ за вялі́кага па́на

2) гаспада́р, улада́льнік;

~ der Láge sein быць гаспадаро́м стано́вішча;

éiner Sáche (D) ~ wérden спраўля́цца з чым-н.

3) мужчы́на;

für ~en для мужчы́н

4) Бог, Гаспо́дзь;

~ des Hímmels! Бо́жа!;

~, du méine Güte! Бо́жа літасці́вы!;

dem ~n sei's geklágt! (няха́й) ба́чыць Бог!;

◊

in állen ~en Länder усю́ды